Franciszek Dubrawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Dubrawski
Ilustracja
Data urodzenia (nieznana)
Data śmierci 1665
Marszałek Sejmu
Okres od 19 stycznia 1649
do 14 lutego 1649
Poprzednik Filip Kazimierz Obuchowicz
Następca Bogusław Leszczyński
Okres od 11 lutego 1654
do 28 marca 1654
Poprzednik Krzysztof Zygmunt Pac
Następca Krzysztof Grzymułtowski

Franciszek Dubrawski z Dubrawki herbu Sas (zm. 1665) – marszałek sejmu w 1654 i sejmu koronacyjnego w 1649, podstarości, podkomorzy przemyski, pułkownik pospolitego ruszenia województwa ruskiego w czasie powstania Chmielnickiego.

Poseł sejmiku wiszeńskiego na sejmy ekstraordynaryjne 1637 i 1647 roku[1]. Poseł na sejmy 1638, 1648, 1650. W 1648 uczestniczył w komisji, która pod przewodnictwem Adama Kisiela próbowała dojść do porozumienia z Bohdanem Chmielnickim. Poseł na sejm 1649/1650 roku z sejmiku wiszeńskiego województwa ruskiego[2]. W 1651 jako poseł udał się do księcia Siedmiogrodu Jerzego I Rakoczego by skłonić go do zawarcia przymierza z Polską. W tym też roku został deputatem na Trybunał Główny Koronny. W czasie potopu szwedzkiego pozostał wierny królowi Janowi II Kazimierzowi. W 1657 był przez pewien czas komendantem Przemyśla.

Był marszałkiem sejmików województwa ruskiego w: 1642, 1645, 1646, 1647, 1650, 1657 roku[3].

Poseł sejmiku wiszeńskiego na sejm koronacyjny 1649 roku, sejm 1649/1650, 1650, sejm zwyczajny 1654 roku, sejm 1658 roku[4].

Na sejmie 1649/1650 roku wyznaczony z koła poselskiego na komisarza komisji wojskowej lubelskiej, która zająć się miała wypłatą zaległych pieniędzy wojsku[5].

Jego synem był biskup sufragan przemyski - Paweł Konstanty Dubrawski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przemysław Paradowski, W obliczu "nagłych potrzeb Rzeczypospolitej". Sejmy ekstraordynaryjne za panowania Władysława IV Wazy, Toruń 2005, s. 245.
  2. Łucja Częścik, Sejm warszawski w 1649/50 roku, 1978, s. 148.
  3. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 20. Lauda sejmikowe. T. 1. Lauda wiszeńskie 1572-1648 r., Lwów 1909, s. XXVI.
  4. Stefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 342.
  5. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 129.