Franciszek Dudziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Dudziński
Ilustracja
pułkownik dyplomowany piechoty pułkownik dyplomowany piechoty
Data urodzenia 2 października 1892
Data śmierci 30 listopada 1968
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 44 Pułk Strzelców Legii Amerykańskiej
31 Pułk Strzelców Kaniowskich
20 Dywizja Piechoty
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku piechoty
dowódca piechoty dywizyjnej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
bitwa pod Mławą
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Franciszek Kazimierz Dudziński (ur. 2 października 1892, zm. 30 listopada 1968) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 października 1892 roku[1].

Z dniem 1 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej cesarskiej i królewskiej armii, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1915 roku i przydzielony do 37 pułku piechoty na stanowisko dowódcy III batalionu[2]. Od 1 maja do 7 czerwca 1919 roku był słuchaczem II Kursu Adiutantów w Warszawie, a od 16 czerwca do 30 listopada 1919 roku – słuchaczem I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie.

1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Biurze Likwidacyjnym Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego[3]. 28 lipca 1921 roku został „oddany z Komisji Likwidacyjnej Naczelnego Dowództwa do dyspozycji Departamentu Spraw Morskich jako oficer sztabowy armii lądowej przy Dowództwie Wybrzeża Morskiego”[4]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 346. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był wówczas 37 pułk piechoty w Kutnie[5]. W listopadzie 1922 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza II Kursu Doszkolenia, pozostając oficerem nadetatowym 83 pułku piechoty. 15 października 1923 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do dowództwa 28 Dywizji Piechoty w Warszawie na stanowisko szefa sztabu[6][7]. 1 grudnia 1924 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 94. lokatą w korpusie oficerów piechoty[8]. Z dniem 5 stycznia 1926 roku został przydzielony do Sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko szefa Oddziału Wyszkolenia[9].

20 stycznia 1928 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy II batalionu na stanowisko zastępcy dowódcy 44 pułku strzelców kresowych w Równem[10]. Od 15 października 1929 roku był dowódcą 31 pułku strzelców kaniowskich w Łodzi[11]. Na stanowisku dowódcy pułku otrzymywał od pułkownika Stefana Rotarskiego oceny „wybitny”[12]. 10 grudnia 1931 roku został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów piechoty[13]. 17 stycznia 1936 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 20 Dywizji Piechoty w Baranowiczach[14].

Po wybuchu II wojny światowej 1939 podczas kampanii wrześniowej pozostawał na dotychczasowym stanowisku dowódcy piechoty dywizyjnej. Dowodził obroną w bitwie pod Mławą[15][16]. Służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.

Zmarł 30 listopada 1968[17]. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie[18].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficerowie. muzeumwp.pl. [dostęp 31 marca 2015].
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 23 z 1 marca 1919 roku, poz. 745. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 25 z 6 marca 1919 roku, poz. 815.
  3. Spis oficerów 1921 ↓, s. 127, 606.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 6 sierpnia 1921 roku, s. 1272.
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 33.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 78, 317, 344.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 78, 317, 344.
  8. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 732.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 140 z 31 grudnia 1925 roku, s. 762.
  10. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 20 stycznia 1928 roku, s. 10.
  11. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 381. Sieradz 75-lecie Garnizonu. dobroni.pl. [dostęp 31 marca 2015].. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1 lipca 1933 r.. Warszawa: 1933, s. 7.
  12. Waldemar Jaskulski. Pułkownik dyplomowany inżynier Stefan Antoni Maciej Rotarski (1886-1959). Przyczynek do biografii. „Piotrkowskie Zeszyty Historyczne”, s. 114, 119-120, Tom 13 / 2012. 
  13. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 10 z 11 grudnia 1931 roku, s. 395.
  14. W. Jaskulski, Pułkownik ..., s. 120
  15. Armia Modlin: Mława – 49 schronów. schrony1939.fortyfikacje.pl. [dostęp 31 marca 2015].
  16. Bitwa pod Mławą. 1939.pl. [dostęp 31 marca 2015].
  17. Informacja O Zmarłych: Franciszek Dudziński. nekrologi-baza.pl. [dostęp 31 marca 2015].
  18. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Ewangelicko-Augsburski. Franciszek Dudziński. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-03-08].
  19. Lista nazwisk osób odznaczonych Orderem Virtuti Militari. stankiewicze.com. [dostęp 31 marca 2015].
  20. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410
  21. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 10 z 29 maja 1929 roku, s. 161.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]