Franciszek Farnese

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Farnese
ilustracja
książę Parmy i Piacenzy
Okres od 11 grudnia 1694
do 26 lutego 1727
Dane biograficzne
Dynastia Farnese
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1678
Parma
Data i miejsce śmierci 26 lutego 1727
Piacenza
Ojciec Ranuccio II Farnese
Matka Maria d'Este
Żona Dorota Zofia Wittelsbach
Odznaczenia
Krzyż Wielki na Łańcuchu Świętego Konstantyńskiego Orderu Wojskowego Świętego Jerzego

Francesco Farnese (ur. 19 maja 1678 w Parmie, zm. 26 lutego 1727 w Piacenzy) – książę Parmy i Piacenzy, od 1698 wielki mistrz Świętego Konstantyńskiego Orderu Wojskowego Świętego Jerzego.

Urodził się jako syn księcia Parmy, Piacenzy Ranuccio II i jego trzeciej żony księżnej Marii. Po śmierci przyrodniego brata – księcia Edwarda 6 września 1693 został następcą tronu. Wstąpił na tron 11 grudnia 1694, kiedy zmarł jego ojciec.

7 grudnia 1696 w Parmie poślubił wdowę po swoim bracie Edwardzie – księżniczkę Palatynatu Doroty Zofii. Para nie miała dzieci. Po śmierci księcia Franciszka jego następcą został młodszy brat Antoni.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]