Franciszek Głód

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Głód
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1939
Zabrnie
proboszcz parafii św. Elżbiety we Wrocławiu
Okres sprawowania 1977–2014
kapelan Sybiraków
Okres sprawowania od 1989
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja archidiecezja wrocławska
Diakonat 23 czerwca 1963
Prezbiterat 28 czerwca 1964
Strona internetowa
Franciszek Głód
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1939
Zabrnie
Profesor nauk teologicznych
Specjalność: teologia pastoralna, psychologia pastoralna
Alma Mater Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Doktorat 22 czerwca 1974 – filozofia
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Habilitacja 26 marca 2009 – nauki teologiczne
Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu
Okres zatrudn. 1969–1974
Uczelnia Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Okres zatrudn. 1976–1987
Uczelnia Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu
Okres zatrudn. od 1977

Franciszek Głód (ur. 18 czerwca 1939 w Zabrnie[1]) – ksiądz katolicki, profesor teologii pastoralnej, doktor habilitowany nauk teologicznych, doktor filozofii chrześcijańskiej w zakresie psychologii, proboszcz senior parafii św. Elżbiety we Wrocławiu, autor, osobowość internetowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził 18 czerwca 1939 w Zabrnie. W okresie 1958–1964 studiował w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu, następnie w latach 1966–1974 studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim filozofię i psychologię[2], na którym w 1974 roku obronił pracę doktorską „Psychologiczna analiza kryzysów religijnych u osób dorosłych”[3]. W 2009 roku habilitował się na podstawie pracy „Bezdomni. Psychologiczno-pastoralna analiza życia, osobowości i próby resocjalizacji” na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu[3]. Pracownik naukowy Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu 1969–1974 oraz 1976–1987 i Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie 1976–1987[4]. Profesor zwyczajny teologii pastoralnej[5]. Od 20 VI 1977[6] do roku 2014 był proboszczem parafii pw. św. Elżbiety we Wrocławiu, gdzie prowadził liczne dzieła duszpasterskie i charytatywne[7][8].

Na początku stanu wojennego od 17 XII 1981 r. przez kilka dni ukrywał w budowanej właśnie wieży kościoła parafialnego św. Elżbiety działaczy opozycji, w tym Frasyniuka, Piniora i Barbarę Labudę[9].

Działalność charytatywna i duszpasterska[edytuj | edytuj kod]

„Najwazniejszy akcent w pracy duszpasterkiej ks. Głód kładzie na działalność charytatywną"[10]. Dla najbiedniejszych prowadzona przez niego parafia zorganizowała jadłodajnię (codzienny bezpłatny posiłek dla 300 osób), wigilie dla bezdomnych (od 1977) i wyjazdy wakacyjne (corocznie 300 osób)[11]. W odbudowanym ośrodku w Jelczu-Laskowicach prowadzone są świetlice dla dzieci i seniorów[10]. Ośrodek ten służy także pobytom dzieci z Litwy, Białorusi i Ukrainy[8].

W 1999 ks. Głód rozpoczął budowę domu pomocy bezdomnym „Albertówka" w Jugowicach[12]. W 2005 założył fundację o tej samej nazwie. Po przejściu w stan spoczynku zamieszkał tam razem z 20 bezdomnymi mężczyznami, którzy na miejscu pracują na wspólne utrzymanie[13]. W Jugowicach działa także dom rekolekcyjny, wykorzystywany w okresie wakacyjnym przez dzieci[14].

Na podstawie wcześniejszych wywiadów z 370 bezdomnymi stwierdził, że powodem bezdomności „jest odrzucenie jednego z przykazań Dekalogu[11]. Za prowadzoną „resocjalizację ludzi, zagubionych w życiu, którzy znaleźli się na ulicy" był w 1993 laureatem nagrody Prezydenta Wrocławia[15]. Zajmował się również pomocą ludziom starszym[16]. Był kapelanem Sybiraków z nominacji kardynała Henryka Gulbinowicza[17].

Osobowość internetowa[edytuj | edytuj kod]

Zajmuje się sprawami małżeństwa i rodziny[18]. Analizuje problemy życia małżeńsko-rodzinnego w świetle zasad antropologii filozoficznej, psychologii i teologii pastoralnej w celu odnalezienia szczęścia w codzienności[19]. Prowadzi stronę na Facebooku oraz konto na Twitterze, na którym publikuje wskazówki duszpasterskie, wywołujące dyskusję w mediach elektronicznych i drukowanych[20][21][22].

Zawsze musimy pamiętać o tym, że człowiek to istota nie tylko biologiczna, ale także duchowa. Pierwiastek duchowy otrzymaliśmy jako dar wyróżniający nas spośród wszystkich innych stworzeń, które powołał do istnienia Pan Bóg. Ten pierwiastek duchowy powinien być nieustannie rozwijany, gdy małżonkowie o tym zapomną, łatwo narażeni są na trudności małżeńskie, które mogą pojawić się w każdym okresie ich życia. Współmałżonkowie są wtedy wobec siebie mało tolerancyjni, mało wyrozumiali, a pod względem emocji i uczuć stają się coraz bardziej obojętni. Człowiek dojrzały potrafi kochać, być życzliwym dla innych. Jest zdolny do zadzierzgnięcia więzi ze swoimi współbraćmi. Dlatego ważną cechą jest umieć żyć w społeczności, w której się przebywa i dostrzegać jej problemy. Łączy się to ściśle z wychodzeniem z własnego egoizmu i pychy.

ks. prof. Franciszek Głód, w wywiadzie dla „Niedzieli” [18]

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maliniak J., 2008: Dzieje parafii Świętej Elżbiety po II wojnie światowej. W: Dzieje Parafii Świętej Elżbiety przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu, red. Rościsław Żerelik, Jarosław Maliniak. Wyd. Gajt 1991 s.c., Wrocław, s. 64, 65
  2. Ewa Kobel: Lista obecności czyli 700 postaci związanych z dawnym i współczesnym Wrocławiem. Wrocław: Ewa Kobel, 2017, s. 761-762. ISBN 978-83-927040-10.
  3. a b Ks. dr hab. Franciszek Głód, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2018-08-28].
  4. Strona ks. dr hab. Franciszka Głoda na Facebooku. Facebook. [dostęp 2018-08-28].
  5. Emerytowani Profesorowie Zwyczajni. Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu. [dostęp 2018-08-28].
  6. Maliniak s. 65, w: Żerelik & Maliniak
  7. Kuba Łukowski, W służbie Bogu i człowiekowi, „Gość Wrocławski” (11/545), 12 marca 2006, s. VIII [dostęp 2018-09-24].
  8. a b Historia parafii, Parafia św. Elżbiety we Wrocławiu [dostęp 2018-09-24].
  9. Zlat w: Dzieje Parafii Świętej Elżbiety przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu, red. Rościsław Żerelik, Jarosław Maliniak, Wyd. Gajt, Wrocław 2008, s. 283-285
  10. a b Konkurs – Proboszcz roku, Katolicka Agencja Informacyjna, 2007 [dostęp 2018-09-24].
  11. a b Przemysław Pojasek, Głód im niestraszny, portal Wiara.pl, 2017 [dostęp 2018-09-24].
  12. Maciej Maciejewski, Pomoc bezdomnym w Albertówce, TVP3 Wrocław, 2018 [dostęp 2018-09-24].
  13. Franciszek Głód o Fundacji Albertówka, Fundacja Albertówka, wywiad z ks. Głodem, 2018 [dostęp 2018-09-24].
  14. Zamiast siedzieć przed telewizorem i komputerem, warto wybrać się w Góry Sowie, portal Gość.pl świdnicki, 17 lipca 2016 [dostęp 2018-09-24].
  15. Nagrody Prezydenta Wrocławia, Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego Wrocławia [dostęp 2018-09-24].
  16. Barbara Juśkiewicz, Jesień życia - czy musi być smutna?, „Nowe życie”, Archidiecezja Wrocławska, grudzień 2002 [dostęp 2018-09-24].
  17. Historia Oddziału we Wrocławiu, Związek Sybiraków, Oddział Wrocław [dostęp 2018-09-24].
  18. a b Tomasz Pluta, Małżeństwo. Rodzina. Życie, „Niedziela” (19), 5 maja 2016, s. 1, 4–5 [dostęp 2018-09-24].
  19. a b Jan Kazimierz Przybyłowski, Recenzja książki: Franciszek Głód, Odnalezienie szczęścia w małżeństwie i rodzinie, Wrocław 2013, ss. 430., „Warszawskie Studia Pastoralne”, XI (4), Warszawa: Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, 2016, s. 241–245 [dostęp 2018-09-24].
  20. Robert Migdał. Małżeństwo według ks. Głoda: Kobieca rzecz wiernie czekać. Jej rolą jest macierzyństwo. „Gazeta Wrocławska”, 2018-06-03. 
  21. WBG. Rady księdza dla małżonków w XXI w. Mąż po pracy musi odpocząć, żona "cierpliwie poczekać". „Gazeta Wyborcza”, 2018-05-08. 
  22. IB: Szokujące słowa księdza na temat kobiet. Ręce opadają!. FAKT24.pl, 2018-06-12. [dostęp 2018-08-30].
  23. a b Ignacy Dec (red.): 300 lat Wydziału Teologicznego we Wrocławiu : zarys historii i pracownicy naukowi PWT we Wrocławiu.. Wrocław: Papieski Wydział Teologiczny, 2002, s. 194. ISBN 83-87318-63-9.
  24. Maliniak s. 66, w: Żerelik & Maliniak
  25. Maliniak s. 66, w: Żerelik & Maliniak

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]