Franciszek Kiliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Kiliński
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 13 października 1786
Warszawa
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy Walczył w kampaniach 1808 – 1814
Odznaczenia
Legia Honorowa

Franciszek Kiliński (ur. 13 października 1786 w Warszawie, syn Jana i Marianny Rucińskiej) – oficer szwoleżerów[1]-lansjerów Cesarstwa Francuskiego.

14 kwietnia 1807 wstąpił jako szwoleżer do 1 kompanii 1 pułku szwoleżerów-lansjerów Gwardii Cesarskiej. 1 sierpnia 1808 brygadier; 21 sierpnia 1808 awansował na wachmistrza; 17 lutego 1811 przeniesiony do 4 kompanii; 17 lutego 1811 został porucznikiem. 1 maja 1814 udał się z pułkiem do Polski.

Walczył w kampaniach 1808 – 1814. Brał udział w bitwach pod Wagram, Witebskiem, Możajskiem, Berezyną, Lützen, Budziszynem, Dreznem, Lipskiem, Hanau, Brienne-le-Château, Montmirail, Laon, Château-Thierry, Arcis-sur-Aube.

14 kwietnia 1813 r. otrzymał Legię Honorową nr 34859.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Felicja z Wasilewskich Boberska, Kościuszko i Kiliński., Lwów: Wydawn. Fundacyi im. śp. Felicyi z Wasilewskich Boberskiej, 1893, s. 24 (pol.).