Franciszek Ludwik Stevich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Ludwik Stevich (także František Ludvík Stevich) (ur. 4 października 1814 w Zaloňovie, zm. 17 sierpnia 1877 w Kuksie) – czeski muzyk działający na ziemiach polskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od połowy lat 30. XIX wieku wzięty nauczyciel muzyki w Lublinie. W latach 1841-1843 nauczyciel śpiewu kościelnego w Gimnazjum Gubernialnym Lubelskim, a potem w Aleksandryskim Instytucie Wychowania Panien w Puławach, z którym przeniósł się do Warszawy. Krótko był profesorem Instytutu Muzycznego w Warszawie.

Skomponował m.in. dwie msze polskie, pieśni kościelne, walce na fortepian, uwerturę. Był także publicystą ("Ruch Muzyczny").

W Lublinie ożenił się z Marcjanną Górecką. Mieli troje dzieci: Ludwikę Wilhelminę (ur. 1838), Rozalię Zofię Marię (1841-1842) i Stanisława Dominika Michała (ur. 1850).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Kaproń, Cudzoziemscy nauczyciele gimnazjum lubelskiego w latach 1815-1915, Lublin: „Norbertinum”, 2001, s. 33-34, ISBN 83-7222-076-X, OCLC 830253667.
  • Adam Massalski, Słownik biograficzny. Nauczyciele szkół średnich rządowych męskich w Królestwie Polskim 1833-1862, Warszawa 2009, s. 401. ​ISBN 978-83-7399-315-0
  • A Sowiński, "Słownik Muzyków Polskich", Paryż 1874, s 364.
  • "Słownik Muzyków Polskich" T. II, red. J. Chomiński, Kraków 1967, s. 205