Franciszek Musiał

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Musiał
Ilustracja
starszy sierżant / bosman starszy sierżant / bosman
Data i miejsce urodzenia 13 września 1900
Roszaki
Data i miejsce śmierci 12 listopada 1973
Margonin
Przebieg służby
Siły zbrojne  Reichsmarine
Orzełek Wojsk Wielkopolskich.svg Armia Wielkopolska
POL Marynarka Wojenna.svg Marynarka Wojenna
Orzel AK.jpg Armia Krajowa
Główne wojny i bitwy powstanie wielkopolskie
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Późniejsza praca leśnictwo
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Niepodległości

Franciszek Musiał (ur. 13 września 1900 w Roszakach, zm. 12 listopada 1973) – żołnierz niemieckiej marynarki i armii wielkopolskiej i starszy sierżantbosman w Marynarce Wojennej II RP, uczestnik powstania wielkopolskiego i wojny polsko–bolszewickiej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 13 września 1900 w Roszakach w pow. szamotulskim, w dawnym woj. poznańskim, w rodzinie Jakuba i Marianny z Koputów[1]. Wcielony do niemieckiej marynarki w lipcu 1918. Od grudnia 1918 żołnierz armii wielkopolskiej ranny pod Rynażewem w lutym 1919. W latach 1919–1921 jako bosman w Flotylli Pińskiej, a następnie od sierpnia 1920 w Flotylli Wiślanej, gdzie dowodził oddziałem motorówek. Za obronę przeprawy pod Płockiem odznaczony Orderem Virtuti Militari. Po zakończeniu służby w wojsku pracował w leśnictwie. W 1940 wysiedlony przez okupanta do woj. kieleckiego. Należał do ZWZ–AK jako dowódca placówki. W latach powojennych prześladowany przez UB. Zmarł 12 listopada 1973 w Margoninie.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polak (red.) 1991 ↓, s. 101.
  2. a b Polak (red.) 1991 ↓, s. 102.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]