Franciszek Przybylski (pilot)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Przybylski
Ilustracja
sierżant pilot sierżant pilot
Data i miejsce urodzenia 25 lutego 1895
Rosnowo
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 1928
Czechosłowacja
Przebieg służby
Siły zbrojne Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Formacja Cross-Pattee-Heraldry.svg Luftstreitkräfte
Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
Jednostki 9 eskadra wywiadowcza
10 eskadra wywiadowcza
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Polowa Odznaka Pilota
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941)

Franciszek Przybylski (ur. 25 lutego 1895 w Rosnowie, zm. 4 czerwca 1928 na terenie Czechosłowacji) – sierżant pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana i Józefy z Łysków. W Poznaniu ukończył ośmioklasową szkołę ludową i rozpoczął naukę w wyższej szkoły ludowej. Po wybuchu I wojny światowej, w maju 1915 roku, został powołany do odbycia służby w armii cesarskiej. Po miesięcznym przeszkoleniu został skierowany na front jako żołnierz Fliegerkompanie 69[1]. Służył w armii niemieckiej do grudnia 1918 roku, walczył na frontach w Galicji, Węgrzech, Serbii oraz w Macedonii[2].

Po demobilizacji powrócił w rodzinne strony, gdzie zaciągnął się oddziałów powstańców wielkopolskich i 7 stycznia 1919 roku, jako doświadczony lotnik, otrzymał przydział do lotnictwa. Został skierowany na przeszkolenie lotnicze w Wyższej Szkoły Pilotów w Stacji Lotniczej Ławica. Po jego ukończeniu został przydzielony jako pilot do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych, z której został przeniesiony do eskadry fotogrametrycznej[1].

W związku wojną polsko-bolszewicką i zapotrzebowaniem polskich jednostek na pilotów został przydzielony do 9 eskadry wywiadowczej i w jej składzie walczył na froncie[3]. Brał udział w bitwie warszawskiej, podczas której wykonywał loty bojowe w rejonie Pułtuska i Ostrowi Mazowieckiej. Wyróżnił się podczas ataków na oddziały Armii Czerwonej, wykonał kilkanaście lotów bojowych podczas których zrzucił na oddziały wroga 600 kg bomb[4].

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim, służył w 10 eskadrze wywiadowczej. 10 maja 1921 roku otrzymał przydział do Szkoły Strzelców i Obserwatorów Lotniczych w Toruniu, gdzie służył jako instruktor. Służbę w Wojsku Polskim zakończył w 1924 roku[2]. Zatrudnił się jako pilot w Compagnie Internationale de Navigation Aerienne (C.I.D.N.A). Zginął 4 czerwca 1928 roku na terenie Czechosłowacji w trakcie lotu służbowego[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Za swą służbę otrzymał odznaczenia[5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Romeyko 1933 ↓, s. 352.
  2. a b Przybylski Franciszek sierż. pil. (pol.). bequickorbedead.com. [dostęp 2020-03-06].
  3. Romeyko 1933 ↓, s. 174.
  4. Tarkowski 1991 ↓, s. 96.
  5. Niestrawski t. I 2017 ↓, s. 245,251,256.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 27 października 1922 roku, s. 808.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]