Franciszek Tegazzo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Tegazzo
Śmierć cezara

Franciszek Tegazzo (ur. 10 września 1829 w Warszawie, zm. 26 lutego 1879 tamże) – malarz i ilustrator czynny w Warszawie i Petersburgu.

Studiował w latach 1847-1854 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, a następnie 1858 ukończył z odznaczeniem Akademię Sztuk Pięknych w Petersburgu. Zajmował się głównie portretem. W latach 60. i 70. opublikował wiele portretów (w tym także wykonanych na podstawie fotografii) w „Tygodniku Ilustrowanym”, od roku 1868 był redaktorem artystycznym tego czasopisma. Publikował też w czasopiśmie „Kłosy” oraz w czasopiśnie rosyjskim Niwa. Był też kierownikiem artystycznym „Biesiady Literackiej”. Należał do grupy artystów, którzy zainicjowali powstanie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W jubileuszowym tysięcznym numerze „Tygodnika Ilustrowanego” z 23 listopada 1878 zamieścił galerię portretów najwybitniejszych działaczy polskiej kultury i nauki, uczestniczących w treści tego numeru. Tworzył też sceny rodzajowe, ilustrował wydawnictwa książkowe. Oprócz działalności ilustratora zajmował się też malarstwem religijnym, jego obrazy znajdują się w kościołach Mazowsza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Maciej Zawadzki: Franciszek Tegazzo, 1829-1879: malarz niespełniony, ilustrator z konieczności : Warszawa: Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki : Agencja Wydawnicza «Egros», 2009, ​ISBN 978-83-60623-61-9​.
  • Biografia

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]