Franciszek Trzecieski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Trzecieski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1807
Polanka
Data i miejsce śmierci 15 grudnia 1875
Boguniowice
Poseł na Sejm Krajowy Galicji
Okres od 1865
do 1875
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari

Franciszek Trzecieski Kornel, Cypryan z Trzecieszy herbu Strzemię (ur. 24 sierpnia 1807 w Polance, zm. 15 grudnia 1875 w Boguniowicach) – oficer, właściciel dóbr, poseł na Sejm Ustawodawczy 1848 oraz na Sejm Krajowy Galicji I, II i III kadencji (1861-1875), działacz społeczny, gospodarczy i polityczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Starszy syn Jana Trzecieskiego i Magdaleny Wiktor h. Brochwicz, Posiadał: Dynów, Igiozę, Łubno, Miejsce Piastowe i Uście Ruskie. Miał braci Jakuba i Jana Trzecieskiego.

Ukończył szkołę we Lwowie. Absolwent prawa na Uniwersytecie Wiedeńskim. Wraz z innymi z Miejsca w roku 1831 odbył kampanię w Powstaniu listopadowym w korpusie gen. Girolamo Ramorino, odbierając z jego rąk Złoty Krzyż Orderu Virtuti Militari po bitwie pod Drobinką, propagował zniesienie pańszczyzny, podniesienie poziomu oświaty wśród najuboższych.

Był inicjatorem w 1842[1], po wieloletnich staraniach w 1860 współzałożycielem Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie. Brał udział w powstaniu styczniowym w organizacji krakowskiej. Za tę działalność został aresztowany i więziony.

W 1866 zainicjował Bibliotekę Narodową, ponadto stworzył Wydawnictwo „Dzieła Tanie i Pożyteczne”. W 1868 założył Towarzystwo Przyjaciół Oświaty. Poseł do parlamentu Austrii. Zasłużony dla Ziemi Krośnieńskiej. Został członkiem Rady Narodowej Lwowskiej, założonej w 1848.

W wyborach 1848 uzyskał mandat Sejmu Ustawodawczego. Był wybierany z I kurii w obwodzie sądeckim posłem na Sejm Krajowy Galicji I kadencji (trwająca 1861-1867, obrany 21 grudnia 1865 w miejsce Marceliego Drohojowskiego), II kadencji (trwająca 1867-1868), III kadencji (trwająca 1870-1876, zmarł w 1875).

Jego bratem był Tytus Trzecieski (1811-1878), dziedzic Miejsca Piastowego, Polanki i Bóbrki, a bratankiem Jan, m.in. poseł[2].

Ożenił się z Anną Fihauser (1800-1891). Córka jego Ludwika Emilia Trzecieska (ur. 1837 r.) wyszła za mąż za Wincentego Ignacego Bobrowskiego (1832-1899 w Wadowicach) - komediopisarza, bankowca.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eligiusz Kozłowski, Zapomniane wspomnienia, Warszawa 1981, s.486
  • Marian Wolski: Trzeciescy. Muzeum Podkarpackie w Krośnie, Krosno 2003
  • Boniecki, Herbarz polski - 5.704.34
  • T. Lenczewski, Genealogia rodów utytułowanych - ut.10.1.16