Franciszek Wróblewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego duchownego katolickiego. Zobacz też: Franciszek Wróblewski (lekarz).
Franciszek Wróblewski
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1869
Data śmierci 15 listopada 1944
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Franciszek Wróblewski- (ur. 1869, zm. 15 listopada 1944 r.) – ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczny na Pomorzu.

Ks. Wróblewski był członkiem tajnej organizacji filomackiej w Chojnicach i Chełmnie. Prowadził edukację na tematy społeczno-gospodarcze, uczył historii Polski, upowszechniał czytelnictwo polskiej prasy. Zaangażowany był w sprawy społeczne, gospodarcze i narodowe na terenie powiatu kościerskiego. Należał do polskich stowarzyszeń, m.in.: Towarzystwa Naukowego w Toruniu (1928-1939), do "Straży" (1905). Był inicjatorem powołania w Kościerzynie Spółki Parcelacyjnej (1904), która pod jego kierownictwem rozparcelowała kilka majątków, nie dopuszczając do ubytku ziemi na rzecz Niemców. Jako delegat brał udział w zjazdach Prowincjonalnego Komitetu Wyborczego na Prusy Zachodnie. Był delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu (3-5 XII 1918 r.). Pracował jako proboszcz w Lipinkach od 30 grudnia 1921 roku. W 1930 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[1]. W czasie II wojny światowej uniknął wywiezienia do obozu, został zmuszony do opuszczenia plebanii na rzecz powiernika niemieckiego. Ksiądz zamieszkał w organistówce wraz z organistą i jego rodziną. Zmarł śmiercią naturalną 15 listopada 1944 w wieku 75 lat, został pochowany na przykościelnym cmentarzu w Lipinkach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]