Francis Lukeman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Frank Lukeman)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francis Lukeman
Data i miejsce urodzenia 20 czerwca 1885
Montreal
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 1946
Montreal
Dyscypliny Lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
brąz Sztokholm 1912 Lekkoatletyka
(pięciobój)

Francis Lawrence "Frank" Lukeman (ur. 20 czerwca 1885 w Montrealu, zm. 23 grudnia 1946 tamże) – kanadyjski wieloboista, medalista igrzysk olimpijskich.

Amatorska kariera lekkoatletyczna rozpoczęła się w połowie pierwszej dekady XX wieku, kiedy to został powołany do reprezentacji narodowej na IV Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie w 1908 roku, gdzie startował w czterech konkurencjach: biegu na 100 i 200 metrów, skoku w dal i sztafecie 4 × 400 metrów. Początkowo, wbrew zaleceniom rządu, trenował w Montreal Amateur Athletic Association, choć później przeniósł się do stołecznego klubu w Ottawie. Cztery lata później wystartował na V Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Sztokholmie w 1912 roku. Brał tam udział w pięciu konkurencjach: biegu na 100 metrów i na 110 metrów przez plotki, dziesięcioboju (w którym wycofał się z rywalizacji po ośmiu konkurencjach), sztafecie 4 × 100 metrów i w pięcioboju. Ten ostatni start zakończył się dla niego zdobyciem brązowego medalu, po dyskwalifikacji Amerykanina Jima Thorpe'a. Mimo przywrócenia mu medalu w 1982 roku, Lukeman zachował swój medal.

Rekordzista Kanady w różnych konkurencjach lekkoatletycznych[1].

Lukeman brał także udział w zorganizowanym w 1911 roku Festiwalu Imperium Brytyjskiego, zorganizowanym na cześć nowo koronowanego króla Jerzego V. Impreza stała się pierwowzorem dla późniejszych Igrzysk Imperium Brytyjskiego.

W czasie Pierwszej wojny światowej Lukeman służył w trzecim regimencie Victoria Rifles of Canada i awansował na stopień sierżanta. Po zakończeniu wojny zakończył karierę sportową i wrócił do rodzinnego Montrealu.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Waśko, John Brant, György Csiki, Andrzej Socha: National Records Evolution 1912 – 2012. Zamość: 2013, s. 12, 73, 171, 186. ISBN 978-83-62033-30-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]