Frankenbergowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Frankenbergowie - ród szlachecki herbu Grzymała odm. w księstwie siewierskim.

Historia 1632-1704[edytuj | edytuj kod]

Adam Frankenberg nabył Dobieszowice, Tapkowice i Pyrzowice w siewierskim w roku 1632.

Syn jego Adam, na mocy podziału z braćmi, objął 1650 r. Dobieszowice. W 1667 r. spłacił ciotkę swoją Salomee, zamężną Pinklerowa. Jan, syn jego, był sędzią ziemskim siewierskim w roku 1704.

Jan zeznał 1695 r. zapis na rzecz żony Ewy z Wysockich. Jerzy ożeniony z Anną Twardówną 2-o v Baltazarową Jarocką. 3-o v Jerzową Rudnicką, w początkach XVIII w.

Historia 1704-1807[edytuj | edytuj kod]

Wdowa po Janie Anna, sprzedała dożywocie swoje na Dobieszowicach 1724 r. Pieglowskim.

Annę, córkę Jana Adolfa barona von Frankenberg, rotmistrza księstwa siewierskiego, porwał od Norbertanek z Krakowa Franciszek Pieglowski i ożenił się z nią w 1714 r. Jan Adolf żonaty był z Anna z Jaroszyna Jarocka, 1-o v Belchacka 2-o v Wiktorowa. (Gr.Siew.4f.11).

Stanisław nabył w 1756 r. Oszczeklin i Raszewy w województwie kaliskim.

Podpisał wraz z Ignacym z województwem kaliskim, obór Stanisława Augusta. W 1768 r. na sejmie został uznany za intygene, jako pochodzący z Rzeczypospolitej. Syn jego Ignacy, żonaty z Marianną Ruszkowską, pozostawił syna Józefa, wylegitymowanego ze szlachectwa w Królestwie w roku 1837. (Akt.b.Her.).

Szymon major b. wojsk polskich nadleśniczy rządowy w Szadku 1807 r.