František Vláčil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
František Vláčil
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1924
Czeski Cieszyn
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1999
Praga
Zawód reżyser, scenarzysta
Współmałżonek Věra Vláčilová
Lata aktywności 1951-1987

František Vláčil (ur. 19 lutego 1924 w Czeskim Cieszynie; zm. 28 stycznia 1999 w Pradze) – czeski reżyser i scenarzysta filmowy, malarz i grafik. Autor historycznego fresku Małgorzata, córka Łazarza (1967), uważanego za najwybitniejszy film w historii czeskiej kinematografii[1]. Sam Vláčil wygrał plebiscyt, rozpisany w 1998 wśród krytyków filmowych, na najwybitniejszego czeskiego reżysera wszech czasów.

W latach 1945-1950 studiował historię sztuki na Uniwersytecie Masaryka w Brnie. Początkowo pracował nad filmami animowanymi, później jego zainteresowanie skierowało się ku fabułom. Jego filmy słyną z niezwykle kunsztownej formy i oprawy artystycznej. Vláčil zdobył za nie wiele nagród, m.in. Kryształowy Globus na MFF w Karlowych Warach za Cienie gorącego lata (1978), Czeskiego Lwa za całokształt twórczości (1994) i analogiczną nagrodę ponownie w Karlowych Warach (1998).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1959: Biała gołębica / Gołębica (Bílá holubice/Holubice)
  • 1961: Diabelska pułapka (Ďáblova past)
  • 1967: Małgorzata, córka Łazarza (Marketa Lazarová)
  • 1967: Dolina pszczół (Údolí včel)
  • 1969: Adelheid
  • 1973: Opowieść o srebrzystej jodle (Pověst o stříbrné jedli)
  • 1976: Dym kartoflowego ogniska (Dým bramborové natě)
  • 1977: Cienie gorącego lata (Stíny horkého léta)
  • 1979: Koncert w końcu lata (Koncert na konci léta)
  • 1981: Jad żmii (Hadí jed)
  • 1983: Pasterz z doliny (Pasáček z doliny)
  • 1984: Stín kapradiny
  • 1987: Mág

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]