Fregaty projektu 35

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fregaty projektu 35
ilustracja
Kraj budowy Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
Użytkownicy  MW ZSRR
 MW Rosji
Wejście do służby 1964 (35), 1965 (35M)
Zbudowane okręty 9 (35) plus 9 (35M)
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa : 950 t
pełna 1150 t
Długość 82,4 m
Szerokość 9,2 m
Zanurzenie 2,9 m
Napęd CODAG, 2 silniki wysokoprężne o mocy łącznej 12 000 KM i 2 turbiny gazowe o mocy łącznej 30 000 KM
Prędkość 32 węzły
Zasięg 4000 Mn (z prędkością 10 węzłów), 500 Mm (30 w)
Załoga 98
Uzbrojenie 2x2 działa 76 mm
4 (35) lub 2 (35M) wyrzutnie RBU-6000
1x5 (35) lub 2x5 (35M) wyrzutni torped kaliber 406 mm

Fregaty projektu 35 – typ radzieckich fregat budowanych w latach 1964-1965 znanych także pod nazwą Mirka. Zbudowano 18 jednostek tego typu (9 jednostek typu Mirka I i 9 jednostek typu Mirka II).

Fregaty tych dwóch podtypów służyły jedynie w radzieckich Flotach Bałtyckiej i Czarnomorskiej. Ich głównym zadaniem było wykrywanie przeciwokrętowych pocisków rakietowych. W tym celu jednostki Mirka I zostały wyposażone w stacje radiolokacyjne "Slim Net", a Mirka II w stacje "Strut Curve". W celu zwiększenia możliwości poszukiwania okrętów podwodnych, na wszystkich jednostkach obydwu podtypów zamontowano ponadto, w miejsce wyrzutni bomb głębinowych prawej burty, hydrolokatory opuszczane. Głównym akwenem operacyjnym fregat były wody Bałtyku, którego warunki oceanograficzne czyniły wykrywanie okrętów podwodnych niezwykle trudnym zadaniem. W latach dziewięćdziesiątych liczba jednostek typu Mirka została zmniejszona do pięciu. Wszystkie one zostały złomowane do 1998 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Jackson: Niszczyciele, fregaty i korwety. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2001.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway's All The World's Fighting Ships 1947-1995. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7.