Front Stalingradzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Front Stalingradzki
Сталинградский фронт
Ilustracja
Dowództwo Frontu Stalingradzkiego: Nikita Chruszczow, Aleksiej Kiriczenko, Aleksiej Czujanow i Andriej Jeriomienko. Grudzień 1942.
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1942
Tradycje
Rodowód Front Południowo-Zachodni
Kontynuacja Front Południowy
Dowódcy
Pierwszy marszałek Siemion Timoszenko
Ostatni gen. płk Andriej Jeriomienko
Działania zbrojne
II wojna światowa
Bitwa o Stalingrad
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Stawka
Skład patrz: struktura organizacyjna
gen. por. Wasilij Gordow jeden z dowódców Frontu Stalingradzkiego.

Front Stalingradzki (ros. Сталинградский фронт) – jedno z wielkich operacyjno-strategicznych ugrupowań wojsk Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Utworzony 12 lipca 1942 z wycofanych z rejonu Stalingradu wojsk Frontu Południowo-Zachodniego. Kolejni dowódcy Frontu; marszałek Siemion Timoszenko, od 23 lipca gen. por. Wasilij Gordow, od 13 sierpnia gen. płk Andriej Jeriomienko - do 30 września 1942. Skład Frontu: 62, 63, 64, 21 Armie i 8 Armia Lotnicza. W końcu lipca w skład weszły; 38 i 57 armie oraz Wołżańska Flotylla Wojskowa (dowódca kontradm. Dmitrij Rogaczow). Rozwinął się na linii: Pawłowsk, Wierchni Mamon, Wiereszenka, Serafimowicz, Klecka, Sirotinka, Jeżowka, przeciwko części sił niemieckiej Grupy Armii "B". Brał udział w bitwie stalingradzkiej. 9 sierpnia został podporządkowany dowódcy Frontu Południowo-Wschodniego. 28 września 1942 Front Stalingradzki przemianowano na Front Doński, a jego nazwę przejął Front Południowo-Wschodni, który do 18 listopada prowadził walki obronne, a 19 - 30 listopada wspólnie z Frontem Dońskim i Frontu Południowo-Zachodniego dokonał okrążenia 6 Armii niemieckiej pod Stalingradem. 1 stycznia 1943 przemianowany na Front Południowy.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Sobczak, Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa 1975, s.146.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija, Moskwa 1978,
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 146.