Frontowe Zobowiązanie Żołnierzy 7. Dywizji Pancernej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Frontowe Zobowiązanie Żołnierzy 7. Dywizji Pancernej – niemiecki jednostronicowy, kieszonkowy dokument wydany na przełomie 1944 i 1945 r.

Zdaniem Bruna Friesena, jednego z żołnierzy 7. Dywizji Pancernej, wydanie go w obliczu nieuchronnej klęski III Rzeszy, było próbą upolitycznienia oddziałów Wehrmachtu bez wcielenia ich do Waffen-SS i miało skłaniać je do stawiania większego oporu na polu walki.

Treść[edytuj | edytuj kod]

  • WIERZE

w Niemcy. Mą wzorową postawą, słowem pisanym i mówionym, uczynię wszystko, by utrzymać i wzmocnić duchowo zdolność ludu niemieckiego do stawiania oporu na froncie i w kraju.

  • WIERZE

w naród niemiecki zjednoczony narodowym socjalizmem i w zwycięstwo jego słusznej sprawy.

  • WIERZE

jako narodowosocjalistyczny żołnierz w mego wodza, Adolfa Hitlera.

  • JESTEM ZDECYDOWANY

Poświecić w ciągu obecnego, decydującego starcia o byt mego narodu wszystkie me siły, moją krew i moje życie i walczyć fanatycznie, z nieustępliwym uporem o każdą piędź niemieckiej ziemi.

  • NIGDY

nie opuszczę moich towarzyszy.

  • NIGDY

nie porzucę broni, którą mój kraj wykonał dla mnie z największym poświęceniem.

  • NIGDY

nie oddam mego czołgu, mego pojazdu ani innego materiału wojennego. Jeśli rozkaz każe mi pozostawić broń lub inny materiał wojenny, zadbam, by wszystko, co mogłoby wpaść w ręce wroga, zostało zawczasu zniszczone.

  • UZNAJE

że należę do braterstwa broni mojej dywizji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bruno FriesenBrunatny pancerniak. Z Kanady na niemiecki Front Wschodni. Wspomnienia żołnierza 7. Dywizji pancernej Wehrmachtu, przeł. Jan Szkudliński, Bellona Warszawa 2009, s. 145-148 ISBN 978-83-11-11578-1