Frumka Płotnicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Frumka Płotnicka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1914
Pińsk
Data i miejsce śmierci 3 sierpnia 1943
Będzin
Przebieg służby
Stanowiska Łączniczka Żydowskiej Organizacji Bojowej
Główne wojny i bitwy Powstanie w getcie warszawskim, powstanie w getcie będzińsko-sosnowieckim

Frumka (Fruma) Płotnicka (Plotnitzki) (ur. w 1914 w Pińsku na Polesiu, zm. 3 sierpnia 1943 w Będzinie) – żydowska działaczka ruchu oporu w czasie II wojny światowej, członkini syjonistycznej organizacji Dror, łączniczka Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB) na terenie kraju, organizatorka samoobrony w getcie warszawskim oraz w Zagłębiu Dąbrowskim, uczestniczka powstania w getcie warszawskim oraz współorganizatorka (wraz z Józefem Kożuchem, Bolesławem Kożuchem i Cwi Brandesem) powstania w getcie będzińsko-sosnowieckim. Zginęła 3 sierpnia 1943 w bunkrze w Będzinie, broniąc się przed Niemcami.

Kamienny blok Traktu Pamięci Męczeństwa i Walki Żydów upamiętniający Frumkę Płotnicką przy ul. Dubois w Warszawie

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Pamięci Frumki Płotnickiej jest poświęcony jeden z pamiątkowych bloków sjenitowych, znajdujący się przy skrzyżowaniu ulic Niskiej i Dubois w Warszawie. Blok jest częścią Traktu Pamięci Męczeństwa i Walki Żydów, biegnącego od zbiegu ulic Zamenhofa i Anielewicza aż do skrzyżowania ulic Dzikiej i Stawki.

13 marca 1957 została zarejestrowana w Jad Waszem jako ofiara Holokaustu na wniosek bratanicy Ilany Aviam.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]