Fryderyk Albert Lessel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fryderyk Albert Lessel
Data i miejsce urodzenia 1767
Drezno
Data i miejsce śmierci 15 marca 1822
Warszawa
Narodowość niemiecka
Dziedzina sztuki architektura
Epoka klasycyzm
Ważne dzieła

pałac Błękitny w Warszawie

Grób Fryderyka Alberta Lessela na cmentarzu powązkowskim

Fryderyk Albert Lessel herbu Lessel (ur. 1767 w Dreźnie, zm. 15 marca 1822 w Warszawie) – polski architekt niemieckiego pochodzenia, przedstawiciel klasycyzmu. Łączył elementy klasycystyczne i neorenesansowe.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1791–1794 Lessel podróżował po Włoszech. Początkowo działał w Kaliskiem, gdzie w latach 1796–1798 przebudował dwór w Żelazkowie[1] i gdzie w latach 1800–1802 według jego projektu wzniesiono pałac w Błaszkach (niezachowany). Lessel prawdopodobnie zaprojektował także pałacyk w Małkowie koło Warty (pow. sieradzki).

Lessel był budowniczym rządowym w czasach Królestwa Polskiego. Prowadził wiele prac budowlanych w Warszawie, według jego projektów wzniesiono m.in. pałac Branickich, pałac Morsztynów, pałac Szaniawskich; współpracował przy budowie pałacu Tyszkiewiczów. Autorstwa F. A. Lessla jest również słynna kamienica Karola Bürgera, Nowy Świat 35, z monumentalnym doryckim portykiem kolumnowym. Obecnie pod tym adresem znajduje się cukiernia Bliklego.

Według Jarosława Zielińskiego, "do sztandarowych jego dzieł należy pałac Zamoyskich przy ulicy Senatorskiej 37, który po przebudowie w latach 1814-1815 otrzymał wygląd bliższy architekturze XX wieku niż epoce klasycyzmu, mając bezporządkowe elewacje o zredukowanym do minimum wystroju"[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

14 października 1800 roku ożenił się z Chrystianą-Katarzyną Leppigé h. Gromiec, mieli pięcioro dzieci. Jego synem był Józef Grzegorz Lessel, również znany warszawski architekt. Córka Anna Krystyna Marianna (1811-1878) wyszła za lekarza Jana Brandta, byli rodzicami malarza Józefa Brandta. Córka Aniela Amelia (1814-1856) poślubiła lekarza Jana Bogumiła Helbicha.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Majątki wielkopolskie. Stanisław Małyszko. T. 6: Powiat kaliski. Szreniawa: Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie, 2000, s. 277–279. ISBN 83-86624-25-6.
  2. Jarosław Zieliński: Architektura Warszawy od średniowiecza do 1990 roku.