Fryderyk August Rutowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fryderyk August Rutowski
Friedrich August Rutowski
Ilustracja
Portret autorstwa Louisa de Silvestre
feldmarszałek
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1702
Warszawa, Drezno
Data i miejsce śmierci 16 marca 1764
Pillnitz
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy wojny śląskie
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Wojskowy św. Henryka (Saksonia)

Fryderyk August Rutowski (ur. 19 czerwca 1702, zm. 16 marca 1764 w Pillnitz) − nieślubny syn króla Polski Augusta II Mocnego i tureckiej niewolnicy Marii Anny von Spiegel, wolnomularz[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

August Mocny uznał ojcostwo w roku 1724 i nadał jemu oraz siostrze tytuły hrabiów Rutowski[2]. Uczył się w Paryżu. 21 kwietnia 1738 roku został mianowany generałem kawalerii, a 9 sierpnia 1740 roku objął stanowisko gubernatora Drezna. Od 10 stycznia 1742 roku był też szefem regimentu dragonów. Podczas I wojny śląskiej dowodził wojskami saskimi w Czechach, brał udział w zdobyciu Pragi 26 listopada 1742 roku. W czasie II wojny śląskiej dowodził wojskami saskimi i austriackimi w przegranej bitwie z Prusami pod Kotliskami. 11 stycznia 1749 roku awansowany na feldmarszałka. W III wojnie śląskiej poniósł klęskę w bitwie z przeważającymi siłami pruskimi pod Pirną[3].

8 października 1724 został kawalerem Orderu Orła Białego, a w 1736 Orderu św. Henryka[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 75.
  2. Fatima Maria Anna von Spiegel
  3. potomstwo naturalne władców
  4. Marta Męclewska (oprac.): Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008. Zamek Królewski w Warszawie, 2008, s. 151.