Góra Połom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Góra Połom
Ilustracja
Góra Połom (2018)
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Położenie Wojcieszów
Pasmo Sudety
Góry Kaczawskie
Grzbiet Południowy
Wysokość 667 m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Góra Połom
Góra Połom
Ziemia50°56′22″N 15°54′37″E/50,939444 15,910278

Góra Połom (niem. Kitzelberg, 667 m n.p.m.) – szczyt w Wojcieszowie w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w Górach Kaczawskich, w Sudetach Zachodnich.

Połom leży na lewym brzegu Kaczawy, nad Wojcieszowem Górnym, na zakończeniu krótkiego grzbiety bocznego, odchodzącego od Barańca w Południowym Grzbiecie ku północnemu wschodowi.

Łupek kwarcowo-serycytowy z góry Połom ze zbiorów Muzeum Złota w Złotoryi

Cały masyw zbudowany jest z wapieni krystalicznych (marmurów) z wkładkami fyllitów, łupków węglanowych, łupków serycytowo-chlorytowych, łupków węglanowo-kwarcowo-serycytowych, zieleńców i łupków zieleńcowych, które występują też wokoło. Są to skały metamorficzne pochodzące z górnego kambru i należące do metamorfiku kaczawskiego. Te starsze skały metamorficzne pocięte są żyłami młodszych porfirów (ryolitów).

W wapieniach rozwinęły się na dużą skalę zjawiska krasoweleje krasowe, jaskinie, często z bogatą szatą naciekową: stalaktytami, stalagmitami, stalagnatami, draperiami, perłami jaskiniowymi i innymi. Są one od wielu lat systematycznie niszczone przez rozrastające się kamieniołomy.

Na wapiennym podłożu wykształciły się gleby brunatne i rędziny[1].

Wapienie te są eksploatowane od kilkuset lat, co doprowadziło do znacznych przekształceń całego masywu. Jego charakterystyczna, „nadgryziona” sylwetka widoczna jest z wielu miejsc w Górach Kaczawskich, Pogórzu Kaczawskim, Rudawach Janowickich i Karkonoszach.

Na obszarze góry Połom zaobserwowano 552 gatunki roślin naczyniowych (ok. 23% flory krajowej i ok. 30% flory Sudetów) należących do 289 rodzaów i 68 rodzin, w tym 37 gatunków prawnie chronionych. Wśród rzadkich roślin występuje tu 15 gatunków storczykowatych, a także zagrożony wyginięciem w Sudetach jastrzębiec blady Hieracium schmidtii[1].

Na terenie Góry Połom przez długi czas istniał rezerwat przyrody, który został prawie zniszczony przez eksploatację wapieni. Podobny los spotkał inne atrakcje tego regionu, liczne jaskinie, odwiedzane przez speleologów, które są systematycznie niszczone.

Czynne kamieniołomy otaczają wierzchołek z dwóch stron.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Paweł Kwiatkowski: Flora naczyniowa Masywu Połomu (Góry Kaczawskie), Przyroda Sudetów Zachodnich, t. 5, Jelenia Góra 2002, s. 35-50, ISSN 1508-6135.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]