Góry Czukockie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Góry Czukockie
Чукотское нагорье
Zołotoj chriebiet
Zołotoj chriebiet
Najwyższy szczyt Ischodnaja (1843 m) (1887 m)
Długość 900 km
Kontynent Azja
Państwo  Rosja
Okręg autonomiczny  Czukocki Okręg Autonomiczny

Góry Czukockie (ros. Чукотское нагорье, Чукотский хребет, przest. Góry Anadyrskie (ros. Анадырский хребет)) – łańcuch górski w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym[1]. Średnia wysokość 700–800 m n.p.m[2]. Najwyższym szczytem jest Ischodnaja 1843[1][3] (1887[4]) m n.p.m. w paśmie Czantalskij chriebiet[4].

Geologia i geografia[edytuj | edytuj kod]

Są to mezozoiczne góry fałdowe ciągnące się równolegle do wybrzeża Morza Czukockiego, między Zatoką Czauńską a Cieśniną Beringa. Od południa ogranicza je dolina Anadyru. Stanowią fragment działu wodnego między zlewiskami Oceanu Arktycznego i Oceanu Spokojnego. Grzbiety północne tworzą głównie piaskowce i łupki, a południowe skały wulkaniczne. Występują tu złoża cyny, rtęci, węgla[3][1].

Łańcuch składa się z kilkunastu pasm górskich o łącznej długości około 900 km. Licząc od zachodu są to m.in.: Szełagskij chriebiet, Iczuwiejemskij kriaż, Ekiatapskij chriebiet, Pegtymelskij chriebiet, Palawamskij chriebiet, Czantalskij chriebiet, Ekitykskij chriebiet, Iskatień i Tienkanyj chriebiet. Na południe od głównego grzbietu odchodzi kilka bocznych pasm. Są to m.in. Osynowskij chriebiet, Pekulnej, Uszkanyj kriaż i Zołotoj chriebiet[1].

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Zimy długie, trwają 7–8 miesięcy, lata krótkie, chłodne. Średnia temperatura w styczniu od -15 °C na południowym wschodzie do -30 °C na północnym zachodzie, w lipcu do 10 °C na północy. Średnia roczna suma opadów 250–400 mm[5].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Dolną strefę gór zajmuje sosna syberyjska oraz olcha.W niektórych miejscach lasy modrzewiowe. Wyżej na stokach tundra i zarośla turzyc, Na szczytach pustynia lodowa[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Wielka Encyklopedia Gór i Alpinizmu, tom 2 Góry Azji, Katowice: Wydawnictwo STAPIS, 2005, ​ISBN 83-88212-42-7​.
  2. ЧУКОТСКОЕ НАГОРЬЕ, www.outdoors.ru [dostęp 2019-06-30].
  3. a b Czukockie, Góry - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy, encyklopedia.pwn.pl [dostęp 2019-06-30] (pol.).
  4. a b ЧУКОТСКОЕ НАГОРЬЕ • Большая российская энциклопедия - электронная версия, bigenc.ru [dostęp 2019-06-30].
  5. Чукотское нагорье - это... Что такое Чукотское нагорье?, Словари и энциклопедии на Академике [dostęp 2019-06-30] (ros.).
  6. ЧУКОТСКИЙ АВТОНОМНЫЙ ОКРУГ • Большая российская энциклопедия - электронная версия, bigenc.ru [dostęp 2019-06-30].


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]