Günther Trauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Günther Trauer (ur. 23 sierpnia 1878 w Dreźnie, zm. 16 marca 1956 w Brackwede) – niemiecki inżynier budownictwa, urbanista i polityk komunalny, miejski radca budowlany do spraw urbanistyki we Wrocławiu w latach 1925-1939[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

G. Trauer: konstrukcja Hali Stulecia (arch. Max Berg)
G. Trauer: most Warszawski Środkowy
G. Trauer: most Pomorski Północny

Günther Trauer w roku 1907 obronił na oddziale budownictwa Politechniki Drezdeńskiej[2] doktorat na temat Der Günstigste Gurtabstand sowie die Gewichte Gegliederter Flusseiserner Zweigelenkbogenträger mit Nahezu Parallelen Gurtungen[3][4] i uzyskał tytuł doktora inżyniera (Dr.-Ing.). Od pierwszej dekady XX wieku pracował najpierw dla firmy Carl Brandt (m.in. zdobywał doświadczenie przy budowie Hali Targowej nr II we Wrocławiu), a następnie działał jako konstruktor i urbanista we wrocławskiej administracji budowlanej. Jednocześnie był w latach 1900-1908 radnym miejskim[5].

W miejskiej administracji budowlanej współpracował z Maksem Bergiem i zaprojektował żelbetową konstrukcję Hali Stulecia. Wraz z Willym Gehlerem zajmował się też organizacją budowy Hali, a wraz z architektem Paulem Schreiberem prowadził nadzór inwestorski. Projektował też mosty i inne konstrukcje inżynierskie, nadzorował miejskie inwestycje, takie jak Stadion Śląski we Wrocławiu.

W 1925 został powołany przez Radę Miejską na następcę odchodzącego na emeryturę Alfreda von Scholtza jako miejski radca budowlany do spraw urbanistyki. Swą funkcję objął 30 kwietnia 1925 i pełnił ją co najmniej do 1939 roku. Był też w tym czasie honorowym członkiem senatu Wyższej Szkoły Technicznej[6].

Po wojnie znalazł się w radzieckiej strefie okupacyjnej Niemiec, na obszarze której utworzono później NRD. W 1946 zdobył pierwszą nagrodę w konkursie urbanistycznym na odbudowę śródmieścia Drezna[7], a w 1950 na centralny plac w Dreźnie[8]. Wziął też udział w konkursie na odbudowę Rostocku[9] (z Wolfgangiem Rauderem, 1948).

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nadburmistrzowie i inni urzędnicy Magistratu Wrocławia 1808 – 1933. [dostęp 8 marca 2009].
  2. Spis doktorów Politechniki w Dreźnie (litera "T") (niem.). [dostęp 7 kwietnia 2009].
  3. Worldcat; Der Günstigste Gurtabstand... (niem.). [dostęp 7 kwietnia 2009].
  4. niem. Najkorzystniejszy odstęp między pasami konstrukcji oraz ciężar złożonych łuków dwuprzegubowych ze staliwa o w przybliżeniu równoległych pasach konstrukcji
  5. Wrocławski Samorząd na początku XX w., wroclaw.pl [dostęp 2009-03-08] [zarchiwizowane 2009-03-09].
  6. Personal- und Vorlesungs-Verzeichnis : Studienjahr 1936-1937 : Winter-Semester 1936/37 - Sommer-Semster 1937, str. 3 (niem.). [dostęp 18 lipca 2009].
  7. Ostmodern - Dresdner Nachkriegsarchitektur. 1945-1949 (niem.). [dostęp 8 marca 2009].
  8. Ostmodern - Dresdner Nachkriegsarchitektur. 1950-1955 (niem.). [dostęp 8 marca 2009].
  9. Wiederaufbau der Städte nach 1945. Ruinen und Visionen (niem.). [dostęp 8 marca 2009].
  10. a b Die Neubauten der Hindenburg-Brücke und der Rosentaler Brücke in Breslau (niem.). Zentralblatt der Bauverwaltung, nr 68/1916 (23 sierpnia), str. 453-454. [dostęp 16 lutego 2012].
  11. a b Grzegorz Bakuliński i inni, Trasy turystyczne dla m. Wrocławia. Część 3. Mosty i przeprawy, Wrocław: Fundacja Otwartego Muzeum Techniki, 2007 [dostęp 2009-03-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]