Gabriel (Ogorodnikow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gabriel
Dmitrij Ogorodnikow
arcybiskup taszkencki i Azji Środkowej
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 26 października 1890
Soligalicz
Data i miejsce śmierci 28 lutego 1971
Taszkent
arcybiskup taszkencki i Azji Środkowej
Okres sprawowania 1963–1971
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia taszkencka i Azji Środkowej
Śluby zakonne 1930
Diakonat 1930
Prezbiterat 1933
Sakra biskupia 29 sierpnia 1948
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 sierpnia 1948
Miejscowość Siergijew Posad
Miejsce Ławra Troicko-Siergijewska
Konsekrator Aleksy I
Współkonsekratorzy Witalis (Wwiedienski), Makary (Dajew)

Gabriel, imię świeckie Dmitrij Iwanowicz Ogorodnikow (ur. 26 października 1890 w Soligaczu, zm. 28 lutego 1971 w Taszkencie) – rosyjski biskup prawosławny.

Ukończył szkołę handlową, następnie wojskową. W czasie I wojny światowej służył w armii rosyjskiej jako oficer. Został odznaczony Krzyżem św. Jerzego. W 1918 udał się na emigrację do Chin. Żył w Szanghaju i pracował na kolei. W 1926 rozpoczął naukę teologii w seminarium prowadzonym przez rosyjską misję prawosławną w Chinach. W 1930 złożył wieczyste śluby mnisze, po czym został hierodiakonem. W 1933 został wyświęcony na hieromnicha. Służył kolejno w cerkwiach Michała Archanioła w Dalianie, cerkwi Opieki Matki Bożej w Tiencinie oraz w soborze Ikony Matki Bożej „Wstawienniczka Za Grzesznych” w Szanghaju. W 1944 wyznaczono go na kierownika rosyjskiej misji prawosławnej w Pekinie i nadano mu godność archimandryty.

29 sierpnia 1948 w Ławrze Troicko-Siergijewskiej miała miejsce jego chirotonia na biskupa chabarowskiego i władywostockiego. W ceremonii jako konsekratorzy wzięli udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I, arcybiskup dmitrowski Witalis oraz biskup możajski Makary. Od 1949 był biskupem wołogodzkim i czeriepowieckim. Od 1959 kierował eparchią astrachańską i jenotajewską. W 1960 otrzymał godność arcybiskupa. W 1963 został arcybiskupem taszkenckim i Azji Środkowej, który to urząd sprawował do śmierci w 1971. Pochowany w sąsiedztwie cerkwi św. Aleksandra Newskiego w Taszkencie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Benedykt (Plaskin)
Biskup chabarowski
1948 – 1949
Następca
Gabriel (Stebluczenko)
Poprzednik
Justyn (Malcew)
Biskup wołogodzki
1949 – 1959
Następca
Mścisław (Wołonsiewicz)
Poprzednik
Sergiusz (Łarin)
Biskup astrachański
1959 – 1963
Następca
Paweł (Gołyszew)
Poprzednik
Hermogen (Gołubiew)
Biskup taszkencki i Azji Środkowej
1963 – 1971
Następca
Platon (Łobankow)