Gabriel Rafał Opacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gabriel Rafał Chryzanty Opacki (ur. 1741 lub 1742 w Mężeninie - zm. 11 lutego 1806 w Rutkach-Kossakach) – ziemianin z Łomżyńskiego, generał major ziemiański ziemi wiskiej.

Chryzanty Opacki

Jako oficer Wojsk Koronnych służył pod J. K. Branickim. Od 1769 szambelan króla, od 1775 chorąży, potem kasztelan wiski. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[1]. Zwolennik reform i Konstytucji 3 Maja. Uczestnik powstania kościuszkowskiego. Po wybuchu powstania organizator siły zbrojnej ziemi wiskiej w randze generała. Niczym się nie odznaczył. Po upadku powstania nie odniósł też żadnych konsekwencji ze strony zaborców. Pomnażał fortunę nie stroniąc od gwałtów a nawet zabójstw.(m. in. Ożarowskich), ale ufundował kościół w Giełczynie k. Wizny. Wystarał się też o tytuł hrabiego pruskiego. Nie dosłużył się miru wśród braci szlacheckiej. Uruski oraz Leitgeber w Nowym Almanachu Błękitnym stwierdza, że Jan Gabriel Rafał Chryzantem (1741–1806), właściciel dóbr Mierzenin i Krośniewice, syn Stanisława i Konstancji Mieczkowskiej, otrzymał 1797 od króla Fryderyka Wilhelma II dziedziczny tytuł hrabiego w Prusach. Pochowany w Rutkach-Kossakach.

W 1794 roku odznaczony Orderem Orła Białego, kawaler Orderu Świętego Stanisława w 1782 roku[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. P Kosk Generalicja polska t. 2 wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 2001.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 313.
  2. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Warszawa 2008, s. 275.