Gabriele Oriali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gabriele Oriali
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1952
Como
Wzrost 176 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1966–1970 Inter Mediolan
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1970–1983 Inter Mediolan 277 (33)
1983–1987 AC Fiorentina 107 (7)
W sumie: 384 (40)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1978–1983  Włochy 28 (1)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
I miejsce Hiszpania 1982 piłka nożna

Gabriele Oriali (ur. 25 listopada 1952 w Como) – włoski piłkarz, defensywny pomocnik lub środkowy obrońca. Mistrz świata z roku 1982.

W latach 1970-1983 był piłkarzem Interu Mediolan. W swym debiutanckim sezonie w Serie A został mistrzem Włoch. Drugi tytuł mistrzowski zdobył w 1980. Od 1983, przez 4 sezony był piłkarzem Fiorentiny, karierę piłkarską zakończył w 1987. W Serie A rozegrał ponad 380 spotkań.

W reprezentacji Italii zagrał 28 razy i strzelił 1 bramkę. Debiutował w 1978, ostatni mecz rozegrał w 1983. Brał udział w ME 80. Był ważną częścią zespołu mistrzów świata, choć na boisku pojawił się dopiero w trzecim meczu Włochów (z Kamerunem) w turnieju. Począwszy od tego meczu miał jednak pewne miejsce w podstawowej jedenastce. Pełnił funkcję dyrektora sportowego w Interze do końca sezonu 2009/2010 kiedy to klub zdobył potrójną koronę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]