Galina Popowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Galina Popowa
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1932
Leningrad
Wzrost 162 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Uniwersjada
srebro Sofia 1961 bieg na 100 m

Galina Michajłowna Popowa z domu Winogradowa (ros. Галина Михайловна Попова (Виноградова), ur. 2 czerwca 1932 w Leningradzie[1][2]) – radziecka lekkoatletka, sprinterka i specjalistka skoku w dal, kilkakrotna rekordzistka świata, dwukrotna uczestniczka igrzysk olimpijskich.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Zajęła 5. miejsce w skoku w dal na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie[3].

3 sierpnia 1955 podczas V światowego festiwalu młodzieży i studentów w Warszawie ustanowiła rekord Europy w skoku w dal, uzyskując odległość 6,27 m[4]. 11 września 1955 w Moskwie ustanowiła rekord świata w tej konkurencji wynikiem 6,28 m, a także biegła w składzie sztafety 4 × 100 metrów, która wyrównała rekord świata czasem 45,6 s (skład sztafety: Lidija Poliniczenko, Winogradowa, Zinaida Safronowa i Marija Itkina). 18 listopada tego roku w Tbilisi poprawiła własny rekord w skoku w dal rezultatem 6,31 m[5]. 10 sierpnia 1956 w Moskwie i 13 października 1956 w Taszkencie wyrównała rekord Europy w biegu na 100 metrów czasem 11,5 s[6]. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne odpadła w półfinale biegu na 100 metrów. Nie wystąpiła, mimo zgłoszenia, w skoku w dal[1].

Odpadła w półfinale biegu na 100 metrów na mistrzostwach Europy w 1962 w Belgradzie, a radziecka sztafeta 4 × 100 metrów z jej udziałem została zdyskwalifikowana w finale[7]. Ustanowiła rekord świata w sztafecie 4 × 200 metrów (w składzie: Renāte Lāce, Wałentyna Masłowska, Itkina i Popowa) czasem 1:35,1 14 lipca 1963 w Moskwie, który poprawiał na 1:34,7 17 sierpnia tego roku w Moskwie (w składzie: Ziba Aleksierowa, Samotiosowa, Popowa i Itkina)[8]. Na igrzyskach olimpijskich w 1964 w Tokio odpadła w półfinale biegu na 100 metrów, a sztafeta 4 × 100 metrów w składzie: Galina Gajda, Lāce, Ludmiła Samotiosowa i Popowa zajęła 4. miejsce w finale[1].

Popowa odnosiła wiele sukcesów w sporcie akademickim. Podczas akademickich mistrzostw świata (UIE), rozgrywanych zwykle w ramach światowego festiwalu młodzieży i studentów) zdobyła złoty medal w skoku w dal 1 1955 w Warszawie, brązowy w tej konkurencji w 1854 w Budapeszcie i brązowy w biegu na 100 metrów w 1957 w Moskwie[9]. Wywalczyła również srebrne medale w biegu na 100 metrów na akademickich mistrzostwach świata (FISU) w 1957 w Paryżu[10] i na letniej uniwersjadzie w 1961 w Sofii[11].

Popowa była mistrzynią ZSRR w biegu na 100 metrów w 1955, 1056, 1959 i 1964, w biegu na 200 metrów w 1959 i 1963, w sztafecie 4 × 100 metrów w 1959, 1962 i 1963, w sztafecie 4 × 200 metrów w 1957 i w skoku w dal w 1955[2].

Oprócz wskazanych wyżej rekordów świata i Europy Popowa dwukrotnie poprawiała rekord Związku Radzieckiego w sztafecie 4 × 100 metrów do czasu 44,4 s (21 października 1964 w Tokio) i wyrównała rekord ZSRR w biegu na 200 metrów czasem 23,4 s (3 lipca 1963 w Moskwie)[12].

Po zakończeniu kariery zawodniczej pracowała jako wykładowca na narodowym Uniwersytecie Kultury Fizycznej im. Lesgafta w Petersburgu, dochodząc do stanowiska docenta. Ma stopień kandydata nauk biologicznych[2].

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Rekordy życiowe Galiny Popowej[1][13]:

  • bieg na 100 metrów – 11,4 s (27 czerwca 1959, Warszawa)
  • bieg na 200 metrów – 23,4 s (3 lipca 1963, Moskwa)
  • skok w dal – 6,31 m (18 listopada 1955, Tbilisi)
  • pięciobój – 4294 pkt18 sierpnia 1957, Odessa)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Galina Popova, olympedia.org [dostęp 2020-11-21] (ang.).
  2. a b c B.Б. Зеличенок, B.Н. Спичков, B.Л. Штейнбах: Лёгкая Aтлетика: энциклопедия А-Я в 2-х томах. T. 2: О–Я. Moskwa: Человек, 2013, s. 190. ISBN 978-5-904885-81-6. (ros.)
  3. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 508 [dostęp 2020-11-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  4. José María García, Progresión de los Récords de Europa al Aire Libre Progression of the European Outdoor Records (cerrado a / as at 31.10.2016), rfea.es, s. 61 [dostęp 2020-11-21] (hiszp. • ang.).
  5. Progression of IAAF World Records. 2015 Edition, IAAF, s. 295, 320 [dostęp 2020-11-21] (ang.).
  6. José María García, Progresión de los Récords de Europa al Aire Libre Progression of the European Outdoor Records (cerrado a / as at 31.10.2016), rfea.es, s. 47 [dostęp 2020-11-21] (hiszp. • ang.).
  7. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 520, 522 [dostęp 2020-11-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  8. Progression of IAAF World Records. 2015 Edition, IAAF, s. 300 [dostęp 2020-11-21] (ang.).
  9. World Students Games (UIE), GBRAthletics [dostęp 2020-11-21] (ang.).
  10. World Students Games (Pre–Universiade), GBRAthletics [dostęp 2020-11-21] (ang.).
  11. World Students Games (Universiade – Women), GBRAthletics [dostęp 2020-11-21] (ang.).
  12. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 224 i 366. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.)
  13. Galina Popova (neé Vinogradova), Track and Field Statistics [dostęp 2020-11-21] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]