Gazeta Narodowa i Obca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gazeta Narodowa i Obca
Ilustracja
Pierwsza strona Gazety z 23 kwietnia 1791 roku
Państwo  I Rzeczpospolita
Adres Warszawa
Język polski
Pierwszy numer 1791
Ostatni numer 1792

Gazeta Narodowa i Obca – polskie pismo, wydawane w Warszawie w latach 1791-1792

Historia[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1790 roku trzej działacze polityczni: Julian Ursyn Niemcewicz, Józef Weyssenhoff i Tadeusz Mostowski zapowiedzieli utworzenie nowej gazety o tematyce informacyjno-politycznej. Nowe czasopismo miało wychodzić z inicjatywy marszałka wielkiego litewskiego, Ignacego Potockiego[1].

Pierwszy numer gazety ukazał się 1 stycznia 1791 roku. Wydawana była dwa razy w tygodniu. Treść gazety obejmowała głównie informacje dotyczące obrad sejmowych. Maksymalny nakład pisma wynosił 2000 egzemplarzy. Po dojściu do władzy targowiczan została zlikwidowana[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jerzy Łojek, Prasa dawnej Rzeczypospolitej [w:] Dzieje prasy polskiej, red. Jerzy łojek, Jerzy Myśliński, Wiesław Władyka, Warszawa 1988, s. 20-24.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]