Gdolanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gdolanka
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Lokalizacja powiat chełmski
Struga
Źródło
Miejsce rezerwat przyrody Bagno Serebryskie, okolice wsi Gotówka
Współrzędne 51°10′20″N 23°31′35″E/51,172222 23,526389
Ujście
Recypient Uherka
Miejsce pomiędzy miejscowościami Ruda, Ruda-Kolonia i Ruda-Opalin
Współrzędne 51°15′17,3″N 23°36′57,0″E/51,254806 23,615833
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

Gdolankastruga[1] płynąca na terenie powiatu chełmskiego, gmin Chełm i Ruda-Huta, prawy dopływ Uherki. Nazwa oboczna – Gdola.

Źródła na mokradłach rezerwatu Bagno Serebryskie, ujście do Uherki pomiędzy miejscowościami Ruda, Ruda-Kolonia i Ruda-Opalin (dolny bieg Gdolanki stanowi granicę pomiędzy Rudą-Kolonią i Rudą-Opalinem, a wzdłuż Uherki na zachód od ujścia Gdolanki biegnie granica pomiędzy Rudą-Kolonią i Rudą, na wschód pomiędzy Rudą-Opalinem i Rudą).

Nazwa pochodzi od prasłowiańskiego rdzenia słowotwórczego *gdъ- oznaczającego miejsce podmokłe, mokradło, porośnięte szuwarami i krzakami łozy, co dokładnie opisuje tereny, przez które przepływa Gdolanka.

Nad strugą położone są następujące miejscowości: Srebrzyszcze, Brzeźno, Kępa, Karolinów, Tarnówka, Gdola, Chromówka, Ruda-Huta, Ruda-Kolonia, Ruda-Opalin, Ruda. W Rudzie-Hucie i Rudzie-Opalinie bieg strugi krzyżuje się z torami linii kolejowej Chełm – Włodawa, są tam zbudowane jednoprzęsłowe mosty wsparte na przyczółkach wykonanych z ociosanego kamienia, stanowiących ciekawy przykład dawnej roboty kamieniarskiej.

W górnym i środkowym biegu płynie przez równy, płaski teren Obniżenia Dubienki, wyraźnie zaznaczona dolina zaczyna się od mostu na drodze powiatowej w centrum miejscowości Ruda-Huta i dalej wzdłuż dolnego biegu, gdzie zaczynają się pojawiać niewysokie wzgórza północnego łańcucha Pagórów Chełmskich, tzw. Łuku Uhruskiego. Dolina rzeczna ma tu miejscami dosyć strome stoki, struga meandruje, tworzy starorzecza, co tworzy bardzo malowniczy krajobraz.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy (pol.). s. 68. [dostęp 2016-03-22].