Gela Ketaszwili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gela Ketaszwili
გელა კეტაშვილი
Data i miejsce urodzenia 27 września 1965
Tbilisi
Wzrost 174 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1983 Torpedo Kutaisi 27 (0)
1984–1989 Dinamo Tbilisi 137 (4)
1990 Iberia Tbilisi 9 (0)
1991 Guria Lanczchuti 7 (0)
1993–1994 Tetri Arciwi ? (?)
1995 Dinamo Tbilisi 3 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1986–1988  ZSRR olimpijska 11 (0)
1989  ZSRR 3 (0)
1990  Gruzja 1 (0)
W sumie: 15 (0)

Gela Ketaszwili, gruz. გელა გიორგის ძე კეტაშვილი, ros. Гела Георгиевич Кеташвили, Gieła Gieorgijowicz Kietaszwili (ur. 27 września 1965 w Tbilisi, Gruzińska SRR) – gruziński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, reprezentant ZSRR i Gruzji.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1983 rozpoczął karierę piłkarską w klubie Torpedo Kutaisi. W następnym roku debiutował w pierwszej drużynie Dinama Tbilisi, a w 1989 został wybrany na kapitana drużyny. W końcu sezonu 1990 z powodu intryg w zespole został zmuszony do opuszczenia klubu. Sezon 1991 spędził w Gurii Lanczchuti, ale z powodu kontuzji łąkotki oraz wypadku samochodowym opuścił dużą część sezonu. Następnie cztery miesiące przebywał w rosyjskim klubie Dinamo Machaczkała, który opuścił z powodu niewykonania punktów kontraktu przez kierownictwo klubu. W sezonie 1993/94 grał w zespole swojego przyjaciela Tetri Arciwi. W 1994 roku nowy trener Dinama Tbilisi Sergo Kutiwadze poprosił go powrócić do zespołu. Piłkarz zgodził się na przejście, ale przez konflikt z trenerem odszedł z Dinama. Na początku 1995 roku szkolił się u Tarchanowa w CSKA Moskwa, ale dwa miesiące później uświadomił sobie, że kondycja fizyczna nie pozwala występować na wysokim poziomie, dlatego zakończył karierę piłkarską[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1986–1988 występował w olimpijskiej reprezentacji ZSRR. W 1988 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Seoule w meczu finałowym z Brazylią w czasie dodatkowym po pierwszej połowie myśląc, że to już koniec meczu, skakał i krzyczał "Hura! My Mistrzowie!"[2].

10 maja 1989 debiutował w reprezentacji ZSRR w towarzyskim meczu z Turcją (1:0). Łącznie rozegrał 3 mecze.

W 1990 rozegrał jedyny mecz w barwach reprezentacji Gruzji.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę w policji drogowej. W 1995 roku został inspektorem ruchu w Tbilisi. Miał rangę porucznika. Również pracował jako inspektor meczów Mistrzostw Gruzji. Na początku 2005 roku pracował jako szef Wydziału Rejestracji Policji Drogowej Gruzji, zakończył służbę ze skandalem[3][4].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz Gruzji: 1990, 1995
  • wicemistrz Gruzji: 1991

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]