Gene Alley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gene Alley
ilustracja
łącznik
Pełne imię i nazwisko Leonard Eugene Alley
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1940
Richmond, Wirginia
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 4 września 1963
Ostatni występ 27 września 1973
Statystyki
Średnia uderzeń 0,254
Home runy 55
Uderzenia 999
RBI 342
Kariera klubowa
Lata Kluby
1963–1973 Pittsburgh Pirates

Leonard Eugene Alley (ur. 10 lipca 1940) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łącznika.

Przed rozpoczęciem sezonu 1959 podpisał kontrakt jako wolny agent z Pittsburgh Pirates i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Columbus Jets, reprezentującym poziom Triple-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 4 września 1963 przeciwko Milwaukee Braves. W 1966 po raz pierwszy został wyróżniony spośród łączników, otrzymując Złotą Rękawicę, a także wraz z Billem Mazeroskim ustanowił rekord MLB w liczbie rozegranych podwójnych autów w sezonie (161)[3]. Rok później po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd[1].

2 września 1970 w meczu z Montreal Expos zdobył inside-the-park grand slama[4]. W 1971 zagrał w dwóch meczach World Series, w których Pirates pokonali Baltimore Orioles 4–3[5]. Po raz ostatni zagrał 4 września 1973[1].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1967, 1968 [1]
Gold Glove Award 1966, 1967 [1]
Zwycięzca w World Series 1971 [5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Gene Alley Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 23 stycznia 2016].
  2. Gene Alley Register Statistics & History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 23 stycznia 2016].
  3. Gene Alley & Bill Mazeroski, Pirates (1963-1972) (ang.). complex.com. [dostęp 23 stycznia 2016].
  4. Gene Alley Biography (ang.). sabr.com. [dostęp 23 stycznia 2016].
  5. a b 1971 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 23 stycznia 2016].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]