Gennaro Antonio de Simone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gennaro Antonio de Simone
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 września 1714
Ginestra
Data i miejsce śmierci 16 grudnia 1780
Terni
biskup Pesaro
Okres sprawowania 1775–1779
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 30 kwietnia 1775
Kreacja kardynalska 15 marca 1773
Klemens XIV
Kościół tytularny San Bernardo alle Terme
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 kwietnia 1775
Konsekrator Henryk Benedykt Stuart
Współkonsekratorzy Orazio Mattei
Stefano Evodio Assemani

Gennaro Antonio de Simone (ur. 17 września 1714 w Ginestrze, zm. 16 grudnia 1780 w Terni) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 17 września 1714 roku w Ginestrze[1]. Studiował w seminarium w Benewencie, ponadto pobierał nauki z zakresu prawa[2]. Po studiach wstąpił na służbę do Kurii Rzymskiej i został audytorem Kamery Apostolskiej i Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej[2]. Następnie pełnił funkcje protonotariusza apostolskiego i kanonika Bazyliki Watykańskiej[2]. 15 marca 1773 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Bernardo alle Terme[1]. 13 marca 1775 roku został wybrany biskupem Pesaro, a 30 kwietnia przyjął sakrę[1]. W 1779 roku został prefektem Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów, jednocześnie rezygnując z zarządzania diecezją, z uwagi na zły stan zdrowia[2]. Zmarł 16 grudnia 1780 roku w Terni[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Gennaro Antonio de Simone (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-09-04].
  2. a b c d e Gennaro Antonio de Simone (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-09-04].