George Pau-Langevin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
George Pau-Langevin
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 października 1948
Pointe-à-Pitre
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna

George Pau-Langevin (ur. 19 października 1948 w Pointe-à-Pitre) – francuska polityk i prawniczka pochodząca z Gwadelupy, parlamentarzystka, a także minister.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształciła się na Sorbonie i Université Panthéon-Assas[1]. Praktykowała w zawodzie prawnika. W latach 1984–1987 kierowała jedną z organizacji antyrasistowskich. Od 1989 do 2001 była zawodowo związana z krajową agencją zajmującą się wspieraniem i integracją pracowników z departamentów zamorskich, od 1997 kierowała tą instytucją. Następnie do 2007 zajmowała stanowisko doradcy w administracji paryskiego mera Bertranda Delanoë[1].

W 1975 wstąpiła do Partii Socjalistycznej. Była radną 20. dzielnicy Paryża, a w latach 1992–1998 radną regionu Île-de-France[1]. W wyborach parlamentarnych w 2007 została po raz pierwszy wybrana do Zgromadzenia Narodowego XIII kadencji w jednym z okręgów stołecznych[2].

16 maja 2012 objęła urząd ministra delegowanego (odpowiednika wiceministra) ds. rozwoju edukacji w rządzie, którego premierem został Jean-Marc Ayrault[3]. Utrzymała mandat poselski w wyborach przeprowadzonych w kolejnym miesiącu[4]. Po dokonanej 21 czerwca 2012 rekonstrukcji pozostała w drugim gabinecie tego samego premiera na dotychczasowym stanowisku[5]. 2 kwietnia 2014 przeszła na urząd ministra ds. terytoriów zamorskich w gabinecie Manuela Vallsa[6]. Pełniła tę funkcję również z powołanym w sierpniu 2014 drugim gabinecie tegoż premiera. Zakończyła urzędowanie 30 sierpnia 2016.

W 2017 utrzymała mandat deputowanej na kolejną kadencję[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c George Pau-Langevin (fr.). lepoint.fr. [dostęp 2014-10-19].
  2. George Pau-Langevin na stronie Zgromadzenia Narodowego XIV kadencji (fr.). [dostęp 2016-09-04].
  3. Décret du 16 mai 2012 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 17 maja 2012. [dostęp 2014-10-19].
  4. Résultats des élections législatives 2012 (fr.). lexpress.fr, 17 czerwca 2012. [dostęp 2014-10-19].
  5. Ayrault II: Batho et Pinel gagnent leur indépendance (fr.). lejdd.fr, 21 czerwca 2012. [dostęp 2012-07-19].
  6. Sapin aux Finances, Cazeneuve à l'Intérieur, Royal à l'Ecologie... le gouvernement de Manuel Valls (fr.). francetvinfo.fr, 2 kwietnia 2014. [dostęp 2014-10-19].
  7. Elections législatives 2017: Résultats 2d tour (fr.). interieur.gouv.fr. [dostęp 2017-06-18].