Georges Bidault

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Georges Bidault
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Georges-Augustin Bidault
Data i miejsce urodzenia 5 października 1899
Moulins
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 1983
Cambo-les-Bains
Przewodniczący Rządu Tymczasowego
(głowa państwa)
Okres od 24 czerwca 1946
do 16 grudnia 1946
Poprzednik Felix Gouin
Następca Leon Blum
Od lewej: Marcel Housset, Georges Bidault i Dwight Eisenhower (1951)

Georges-Augustin Bidault (ur. 5 października 1899 w Moulins, zm. 27 stycznia 1983 w Cambo-les-Bains) – francuski polityk, trzykrotny premier Francji w latach 1946 (przewodniczący rządu i tym samym głowa państwa), 1949–1950 i 1950.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Przed wojną nauczał historii i pracował w chadeckiej gazecie „L'Aube“, gdzie sprzeciwiał się łagodnej wobec Niemiec polityce premiera Daladiera. Po przegranej w 1940 był więziony przez rok. Podczas okupacji niemieckiej działał w ruchu oporu (m.in. w Combat). Był współzałożycielem i przywódcą organizacji „Liberté“. Brał udział w powstaniu paryskim w 1944[1].

Bidault był ponadto ministrem spraw zagranicznych w pierwszym powojennym rządzie generała Charles’a de Gaulle’a. Należał do chrześcijańsko-demokratycznej partii MRP[1].

W imieniu Francji podpisał układ z 10 grudnia 1944 o sojuszu i wzajemnej pomocy z ZSRR[2], zaś w 1947 anglo-francuski Traktat z Dunkierki.

W późniejszym okresie – jako zwolennik Algierii Francuskiej – był szefem politycznego skrzydła OAS.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b S. Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań 2013, s. 47.
  2. 10 décembre 1944 – Signature du pacte franco-soviétique.