Georges Prêtre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Georges Prêtre
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1924
Waziers
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 2017
Navès
Zawód, zajęcie dyrygent
Odznaczenia
Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Zasługi Republiki Włoskiej III Klasy (1951-2001) Order Zasługi Republiki Włoskiej V Klasy (1951-2001)

Georges Prêtre (ur. 14 sierpnia 1924 w Waziers, zm. 4 stycznia 2017 w Navès[1]) – francuski dyrygent.

Studiował u Maurice’a Duruflé i André Cluytensa w konserwatorium w Paryżu. Debiutował w 1956 w paryskiej Opéra-Comique w Capriccio Richarda Straussa. Wkrótce rozpoczął działalność w Europie i USA, osiągając największe sukcesy w teatrach operowych, m.in. londyńskim Covent Garden, nowojorskim Metropolitan Opera i mediolańskim La Scala.

Pracował często z Marią Callas, m.in. nagrał z nią Toscę G. Pucciniego i Carmen G. Bizeta.

Był dyrektorem Opery Paryskiej. Kawaler (1975) i Komandor (1980) Orderu Zasługi Republiki Włoskiej oraz Wielki Oficer Legii Honorowej (2009)[2].

Na zaproszenie Herberta von Karajana, Georges Prêtre wystąpił po raz pierwszy w Wiedniu w 1962 r. jako dyrygent. W 2008 r. i po raz drugi w 2010 r. poprowadził transmitowany przez liczne stacje telewizyjne i radiowe koncert noworoczny dyrygując Wiedeńską Orkiestrą Filharmoniczną. Stał się najstarszym dyrygentem tego tradycyjnego koncertu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael Cooper: Georges Prêtre, French Conductor Known for Interpretation, Dies at 92 (ang.). nytimes.com, 2017-01-04. [dostęp 2017-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-05)].
  2. Georges Prêtre (Conductor) (ang.). bach-cantatas.com. [dostęp 2020-01-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]