Wersja ortograficzna: Gerard Mach

Gerard Mach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gerard Mach
Data i miejsce urodzenia 16 września 1926
Gdańsk
Data i miejsce śmierci 22 września 2015
Ottawa
Wzrost 175 cm
Informacje klubowe
Klub Lechia Gdańsk
Legia Warszawa
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Poznań 1948 bieg na 400 m
złoto Gdańsk 1949 bieg na 400 m
złoto Warszawa 1951 bieg na 400 m
złoto Wrocław 1952 bieg na 200 m
złoto Wrocław 1952 bieg na 400 m
złoto Warszawa 1953 bieg na 400 m
złoto Warszawa 1954 bieg na 400 m
złoto Zabrze 1956 bieg na 200 m
złoto Bydgoszcz 1958 bieg na 400 m

Gerard Zygfryd Mach (ur. 16 września 1926 w Gdańsku, zm. 22 września 2015 w Ottawie[1][2][3]) – polski lekkoatleta i trener lekkoatletyczny, olimpijczyk. Absolwent SGPiS oraz AWF w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był sprinterem, największe sukcesy odnosił w biegu na 400 metrów. Startował na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach, gdzie dotarł do ćwierćfinałów biegów na 200 metrów i na 400 metrów[1]. Dwukrotnie wystąpił w mistrzostwach Europy. W Bernie (1954) odpadł w eliminacjach biegu na 400 metrów oraz sztafety 4 × 400 metrów, a w Sztokholmie (1958) odpadł w półfinale biegu na 400 metrów[4].

Trzy razy brał udział w Akademickich Mistrzostwach Świata. W Budapeszcie w 1949 zajął 4. miejsce na 400 metrów i zdobył brązowy medal w sztafecie wiedeńskiej (800-400-200-200 metrów). W Berlinie (1951) był brązowym medalistą w sztafecie 4 × 400 metrów, a w Budapeszcie w 1954 srebrnym medalistą na 400 metrów i w sztafecie 4 × 400 metrów.

Dwadzieścia razy zdobywał tytuł mistrza Polski:

Siedem razy był wicemistrzem Polski: na 200 metrów w 1951 i 1957, na 400 metrów w 1955, 1956 i 1957, w sztafecie 4 × 200 metrów w 1950 oraz w sztafecie 4 × 400 metrów w 1955[5].

Zdobył także 3 złote medale w mistrzostwach Polski w hali: w sztafecie 4 × 50 metrów w 1947 i 1950 i w sztafecie 4 × 100 metrów w 1951, a także trzy srebrne medale: w biegu na 60 metrów w 1947 i w sztafecie 3 × 800 metrów w 1947 i 1948[6].

Reprezentował Polskę w 22 meczach międzypaństwowych odnosząc 6 zwycięstw indywidualnych. Był 15 razy rekordzistą Polski na 400 metrów i w sztafetach.

Rekordy życiowe:

Był zawodnikiem Budowlanych - Lechii Gdańsk i Legii Warszawa.

Równolegle z karierą lekkoatletyczną rozpoczął działalność trenerską w Legii Warszawa. Wychował takich sprinterów, jak Stanisław Swatowski, Wiesław Maniak czy Edward Romanowski. Następnie był trenerem kadry narodowej na 400 metrów w okresie jej sukcesów na przełomie lat 60. i 70. Od 1972 pracował w Kanadzie, gdzie był m.in. głównym trenerem lekkoatletycznym reprezentacji (od 1976).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gerard Mach, olympedia.org [dostęp 2021-01-01] (ang.).
  2. Zmarł wybitny trener i biegacz Gerard Mach, pzla.pl [dostęp 2015-09-24] (pol.).
  3. LIONS MOURN LOSS OF GERARD MACH (1926-2015), ottawalions.com [dostęp 2015-09-24] (ang.).
  4. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, Berlin: European Athletics, 2018, s. 503, 507, 509, [zarchiwizowane 2019-09-14] (ang.).
  5. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 21–22, 30–31, 244–245, 256–257, 260–262, 273–274. ISBN 978-83-61233-20-6.
  6. Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha, Włodzimierz Szymański: Historia polskiej lekkoatletyki halowej 1924-2014. Warszawa, Sopot: Komisja Statystyczna PZLA, 2014, s. 47, 88–89. ISBN 978-83-64544-00-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]