Gerhard Kerschbaumer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gerhard Kerschbaumer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1991
Bressanone, Włochy
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Mistrzostwa świata w kolarstwie górskim
złoto Canberra 2009 Sztafeta
złoto Champéry 2011 U-23
złoto Pietermaritzburg 2013 U-23
złoto Pietermaritzburg 2013 Sztafeta
brąz Val di Sole 2008 Sztafeta
brąz Champéry 2011 Sztafeta
Mistrzostwa Europy w kolarstwie górskim
złoto Zoetermeer 2009 Juniorzy
złoto Berno 2013 Sztafeta
złoto Dohňany 2011 U-23
srebro St. Wendel 2008 Sztafeta
srebro Hajfa 2010 Sztafeta
brąz Dohňany 2011 Sztafeta

Gerhard Kerschbaumer (ur. 19 lipca 1991 w Bressanone) – włoski kolarz górski, sześciokrotny medalista mistrzostw świata i Europy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Gerhard Kerschbaumer osiągnął w 2008 roku, kiedy reprezentacja Włoch w składzie: Marco Aurelio Fontana, Gerhard Kerschbaumer, Eva Lechner i Cristian Cominelli zdobyła brązowy medal w sztafecie podczas mistrzostw świata w Val di Sole i srebrny na mistrzostwach Europy w St. Wendel. Włosi z Kerschbaumerem w składzie wygrali sztafetę także na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Champéry. W międzyczasie wystąpił na mistrzostwach świata w Canberze w 2009 roku, gdzie wspólnie z Marco Aurelio Fontaną, Cristianem Cominellim i Evą Lechner zwyciężył w tej konkurencji. Podczas mistrzostw Europy w Zoetermeer w tym samym roku był najlepszy wśród juniorów, a dwa lata później, podczas ME w Dohňanach triumfował w kategorii U-23. W sztafecie zdobył ponadto srebrny medal na mistrzostwach Europy w Hajfie w 2010 roku, brązowy na ME w Dohňanach i złoty na ME w Bernie w 2013 roku. W 2012 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Londynie, indywidualną rywalizację w cross-country kończąc na trzynastej pozycji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Pietermaritzburgu zwyciężył w kategorii U-23, a wspólnie z Fontana, Lechner i Gioele Bertolinim najlepszy był także w sztafecie. W tym samym składzie Włosi byli też najlepsi na mistrzostwach Europy w Bernie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]