Gianalberto Badoaro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gianalberto Badoaro
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 maja 1649
Wenecja
Data i miejsce śmierci 17 maja 1714
Brescia
Miejsce pochówku ?
patriarcha Brescii
Okres sprawowania 1706–1714
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat po 1677
Sakra biskupia 14 listopada 1688
Kreacja kardynalska 17 maja 1706
Klemens XI
Kościół tytularny San Marcello
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 listopada 1688
Konsekrator Grzegorz Barbarigo
Współkonsekratorzy Giacomo Vianoli
Pietro Leoni

Gianalberto Badoardo (ur. 12 maja 1649 w Wenecji, zm. 17 maja 1714 w Brescii) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 maja 1649 roku w Wenecji, jako syn Francesca Badoaro i Eleny Michiel[1]. Studiował na Uniwersytecie Padewskim, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. Po 1677 roku przyjął święcenia kapłańskie, a następnie został kanonikiem kapituły w Padwie[1]. 26 sierpnia 1688 roku został wybrany patriarchą Wenecji, a 14 listopada przyjął sakrę[2]. 17 maja 1706 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Marcello[2]. W tym samym roku został przeniesiony do diecezji Brescii, zachowując tytuł patriarchy[1]. Na terenie rozszerzył się wówczas kwietyzm, dlatego też papież chciał by gorliwy kardynał wytępił herezję[1]. Zmarł 17 maja 1714 roku w Brescii[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Gianalberto Badoaro (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-04-28].
  2. a b Gianalberto Badoaro (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-04-28].