Gianfranco Rosi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gianfranco Rosi
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1964
Asmara
Zawód reżyser, operator filmowy, scenarzysta, producent filmowy

Gianfranco Rosi (ur. 1964 w Asmarze) – włoski reżyser, scenarzysta, operator i producent filmowy.

Film Gianfranco Rosiego Rzymska aureola był pierwszym filmem dokumentalnym w historii Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, który został uhonorowany Złotym Lwem oraz pierwszym od 15 lat włoskim obrazem, który zwyciężył na tym festiwalu (poprzedni włoski film – Echa dzieciństwa Gianniego Amelio – został uhonorowany Złotym Lwem w 1998 roku).

Meryl Streep – przewodnicząca jury na 66. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w lutym 2016 roku – wręczając Gianfranco Rosiemu statuetkę Złotego Niedźwiedzia za film Fuocoammare określiła jego film jako „pilny, wpływający na wyobraźnię i konieczny do zobrazowania”[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Gianfranco Rosi rodził się w 1964 roku w mieście Asmara, położonym wówczas w Etiopii. Podczas wojny o niepodległość Erytrei (1961–1991) w wieku 13 lat, celem zapewnienia mu bezpieczeństwa, został skierowany przez rodziców do Włoch, gdzie udał się na pokładzie wojskowego samolotu. Jego rodzice pozostali w Etiopii. Jako młody chłopak mieszkał w Rzymie oraz w Stambule. W wieku 20 lat wyjechał do Nowego Jorku, gdzie uczęszczał do Tisch School of the Arts[2].

Jego debiutem filmowym był Boatman z 1993 roku, który był wyświetlany na wielu międzynarodowych festiwalach filmowych, m.in. na: Sundance Film Festival, Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno, Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto oraz International Documentary Film Festival Amsterdam.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyser:

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

70. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji (2013)

66. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (2016)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 'We Are Facing a Disaster': Berlinale Winner Gianfranco Rosi Talks Fuocoammare (ang.). huffingtonpost.com, 25 lutego 2016. [dostęp 2016-03-05].
  2. Sacro Gra: un Leone ‘sorprendente’ (wł.). primissima.it, 8 września 2013. [dostęp 2016-03-05].
  3. Prizes of the International Jury (ang.). berlinale.de. [dostęp 2016-02-22].
  4. Prizes of the Independent Juries (ang.). berlinale.de. [dostęp 2016-02-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]