Gierman Łazaris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gierman Łazaris
Data i miejsce urodzenia 1884
Symferopol, gubernia taurydzka, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 3 listopada 1937
miejsce egzekucji Kommunarka, RFSRR, ZSRR
Przewodniczący delegacji rosyjsko-ukraińsko-białoruskiej w Komisji Mieszanej Reewakuacyjnej i Komisji Mieszanej Specjalnej w Moskwie
Okres od 1927
do 1928
Poprzednik Piotr Wojkow
Następca Nikołaj Kołczanowski

Gierman Władimirowicz Łazaris (ros.  Герман Владимирович Лазарис; ur. 1884 w Symferopolu, zm. 3 listopada 1937 w miejscu egzekucji Kommunarka) – prawnik, działacz SDPRR (frakcja mienszewików), urzędnik państwowy RFSRR, dyplomata sowiecki.

Pochodził z rodziny żydowskiej. Ukończył studia na wydziale prawa uniwersytetu moskiewskiego. Działał w Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (frakcja mienszewików. W czasie rewolucji 1905 w 1906 zesłany za działalność rewolucyjną do guberni archangielskiej.

Do 1916 zajmował się pracą literacką. W latach 1917-1919 pełnił funkcje urzędnicze w zarządach guberni taurydzkiej i Krymu, oraz w krymskiej filii Centrosojuza.

W 1921 przyjechał do Moskwy. Kierował wydziałem ekonomicznym Ludowego Komisariatu Poczt i Telegrafów RFSRR (Народный комиссариат почт и телеграфов РСФСР), następnie pełnił funkcję zastępcy naczelnika zarządu Rady Pracy i Obrony (Совет Труда и Обороны). Od 1921 do 1927 członek delegacji rosyjsko-ukraińsko-białoruskiej w Mieszanej Komisji Reewakuacyjnej i Specjalnej Komisji Mieszanej, utworzonych na mocy Traktatu Ryskiego, w latach 1927-1928 jej przewodniczący. W 1927 został zastępcą dyrektora w muzeum Ermitaż w Leningradzie, w 1928 dyrektorem, zaś w listopadzie 1928 podjęto decyzję o jego zwolnieniu. Następnie był zatrudniony jako naczelnik oddziału w wydziale zagranicznym Aerofłotu w Moskwie.

W okresie wielkiego terroru w ZSRR, 3 października 1937 aresztowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na liście proskrypcyjnej zatwierdzonych do egzekucji przez Stalina i Mołotowa. 3 listopada 1937 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR z zarzutu o udział w terrorystyczno-dywersyjnej organizacji szpiegowskiej, rozstrzelany tego samego dnia w miejscu egzekucji Kommunarce pod Moskwą, pochowany anonimowo.

Zrehabilitowany postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR 10 listopada 1956.

Bibliografia, linki[edytuj | edytuj kod]