Gilcimar Chaves Caetano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gilcimar
Pełne imię i nazwisko Gilcimar Chaves Caetano
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1981
Itaperuna
Wzrost 187 cm
Pozycja środkowy napastnik
Informacje klubowe
Klub Macaé EFC
Kariera juniorska
Lata Klub
–2000 CR Flamengo
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2000–2003 São Cristóvão FR
2003–2004 Madureira EC
2004 Nova Iguaçu FC
2005 Serrano FC
2005–2006 Zagłębie Lubin 1 (0)
2005 Zagłębie II Lubin 15 (7)
2006 Madureira EC
2006 Bangu AC (wyp.) 7 (0)
2007 Artsul FC
2007 Dubai CSC
2007–2008 Mesquita FC
2008–2009 Nova Iguaçu FC
2009–2010 EC Tigres do Brasil 31 (16)
2009 Duque de Caxias FC (wyp.) 11 (5)
2010 Liaoning Whowin 15 (4)
2011–2012 Duque de Caxias FC 39 (14)
2012 Vila Nova FC 3 (0)
2013–2014 Boavista SC 24 (9)
2013 ABC FC (wyp.) 6 (2)
2014–2015 America FC 12 (8)
2015 AD Cabofriense 6 (1)
2015 Artsul FC 13 (9)
2016 AA Portuguesa 12 (3)
2017–2018 Audax Rio de Janeiro EC 48 (23)
2018 Grêmio Osasco Audax (wyp.) 8 (2)
2019– Macaé EFC 4 (0)
  1. Aktualne na: 5 marca 2019.

Gilcimar, właśc. Gilcimar Chaves Caetano (ur. 19 marca 1981 w Itaperunie) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Macaé EFC.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek klubu CR Flamengo z Rio de Janeiro. Karierę na poziomie seniorskim rozpoczął w 2000 roku w São Cristóvão FR, następnie występował w Madureira EC, Nova Iguaçu FC oraz Serrano FC.

W połowie 2005 roku odbył testy w Zagłębiu Lubin prowadzonym przez Dražena Beska, po których podpisał umowę[1]. W I lidze rozegrał 1 spotkanie 20 sierpnia 2005 roku w przegranym 4:5 meczu przeciwko Lechowi Poznań. Na boisku pojawił się on w 76. minucie, zastępując Vladimíra Čápa. W 90. minucie otrzymał czerwoną kartkę za uderzenie w twarz Mariusza Mowlika[2]. W odpowiedzi na to władze Zagłębia przesunęły go do zespołu rezerw[2][3], natomiast Wydział Dyscypliny PZPN ukarał go czterema meczami dyskwalifikacji[4][5]. Po przyjściu do klubu trenera Franciszka Smudy, jego kontrakt rozwiązano w styczniu 2006 roku[6].

Po odejściu z Zagłębia Gilcimar kontynuował karierę w klubach brazylijskich, kolejno: Madureira EC, Bangu AC i Artsul FC[7][8]. W rundzie jesiennej sezonu 2007/08 grał w drugoligowym zespole Dubai CSC (Zjednoczone Emiraty Arabskie), po czym odszedł do Mesquita FC[9][10]. Następnie był piłkarzem Nova Iguaçu FC, EC Tigres do Brasil i Duque de Caxias FC[9]. W lipcu 2010 roku podpisał kontrakt z Liaoning Whowin[11]. 28 lipca zadebiutował w Chinese Super League w meczu przeciwko Shenzhen Ruby, w którym zdobył bramkę[12]. Ogółem w chińskiej ekstraklasie rozegrał on 15 spotkań i zdobył 4 gole. Od 2011 roku grał w niższych kategoriach rozgrywkowych w Brazylii[9]. W 2016 roku wywalczył w barwach AA Portuguesa Copa Rio, po tym, gdy faktyczny zwycięzca finału Friburguense AC, został ukarany walkowerem za wystawienie nieuprawnionego zawodnika[13]. Od stycznia 2019 roku Gilcimar występuje w Macaé EFC.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

AA Portuguesa

Copa Rio: 2016

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zerwani ze snu (pol.). wroclaw.naszemiasto.pl. [dostęp 2019-01-07].
  2. a b Gilcimar przesunięty do rezerw Zagłębia Lubin (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2019-01-07].
  3. Caetano Chaves już w rezerwach... (pol.). zaglebie.org. [dostęp 2019-01-07].
  4. Gilcimar, Bledzewski i Mowlik zawieszeni przez WD PZPN (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2019-01-07].
  5. Gilcimar nie zagra w czterech meczach (pol.). sport.pl. [dostęp 2019-01-07].
  6. Czterech na wylocie (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2019-01-15].
  7. Portuguesa anuncia Gilcimar e Vinícius, ex-Audax, como novos reforços (port.). futrio.net. [dostęp 2019-01-07].
  8. Gilcimar é anunciado pelo ABC, se apresenta, e já começa a treinar (port.). nominuto.com. [dostęp 2019-01-07].
  9. a b c Macaé acerta com centroavante Gilcimar (port.). odebateon.com.br. [dostęp 2019-01-07].
  10. Série C: Fortaleza deve anunciar atacante de time da Série B (port.). futebolinterior.com.br. [dostęp 2019-01-07].
  11. 辽足签下第五名外援 巴西高中锋贺西马前来报到 (chiń.). sports.sohu.com. [dostęp 2019-01-07].
  12. 新西兰国脚基伦替补建功 深圳客场2-1逆转辽宁 (chiń.). sports.sohu.com. [dostęp 2019-01-07].
  13. Em segunda instância, TJD mantém título da Copa Rio com a Portuguesa (port.). futrio.net. [dostęp 2019-01-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]