Gimzo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gimzo
גִמזוֹ
Herb
Herb
Państwo  Izrael
Dystrykt Centralny
Wysokość 160 m n.p.m.
Populacja (2006)
• liczba ludności

853
Nr kierunkowy +972 3
Kod pocztowy 73130
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Gimzo
Gimzo
Ziemia31°55′31″N 34°56′30″E/31,925278 34,941667
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Gimzo (hebr. גִמזוֹ) – religijny moszaw położony w samorządzie regionu Chewel Modi’in, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu.

Leży w Szefeli, w otoczeniu miast Ramla i Modi’in-Makkabbim-Re’ut, oraz moszawów Achisamach, Kefar Danijjel i Kefar Szemu’el, na południowo-zachodniej krawędzi Lasu Bet Shemen.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Gimzo pochodzą z 740 p.n.e. Biblia wspomina, że w tym czasie obszar Gimzo został zajęty przez Filistynów[1]. Uważa się, że nazwa „Gimzo” pochodzi od owocu drzewa sykamory, zwanego „Gomez”. Drzewa to obficie rosną w tej okolicy. Według tekstów biblijnych, w czasach królów żydowskich sykamory były uznawane na równi z cedrami za piękne i chwalebne drzewa[2]. Żydowska osada została prawdopodobnie zniszczona podczas powstania Bar Kochby około 132-135 roku. W 364 zniszczeń dopełniło trzęsienie ziemi, zmuszając pozostałych Żydów do opuszczenia zrujnowanej wioski[3].

Pomnik bohaterów z Hagany

Jest trudno ustalić datę założenia arabskiej wioski Jamzo, która w okresie panowania osmańskiego powstała w tym miejscu. Jej mieszkańcy uciekli podczas wojny o niepodległość w 1948. Izraelscy żołnierze zajęli wioskę 10 lipca 1948 i skutecznie bronili swoich pozycji przed nacierającym jordańskim Legionem Arabskim[4].

Współczesny moszaw został założony 28 lutego 1950 przez żydowskich imigrantów z Węgier. Była to grupa chasydów, która nazywała się Etz Chaim (pol. Drzewo Życia). Następnie, w 1951 osiedlili się tutaj imigranci z Maroka, a w 1977 przybyło kolejnych 12 rodzin żydowskich[3].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W moszawie jest ośrodek kultury, boisko do piłki nożnej oraz korty tenisowe.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie.

Firma Shesh Moshzar produkuje różnorodne judaika[5].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Na zachód od moszawu przebiegają autostrada nr 1 i autostrada nr 6, brak jednak bezpośredniego wjazdu na nie. Z moszawu prowadzi na północ droga nr 4314, którą dojeżdża się do moszawu Kefar Danijjel oraz dróg nr 443 ISR-HW-443.svg i nr 444 ISR-HW-444.svg.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: 2 Księga Kronik 28:18.
  2. Zobacz: 2 Księga Kronik 1:15.
  3. a b Moshav Gimzo: Moshav Gimzo (ang.). [dostęp 8 października 2008].
  4. Association for the Reconstruction of Emwas: List of Palestinian Localities destroyed after the creation of the State of Israel (1948) (ang.). [dostęp 8 października 2008].
  5. Shesh Moshzar: Shesh Moshzar (ang.). [dostęp 8 października 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]