Giovanni Francesco Barbarigo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giovanni Francesco Barbarigo
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1658
Wenecja
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 1730
Padwa
biskup Padwy
Okres sprawowania 1723–1730
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 17 sierpnia 1698
Kreacja kardynalska 29 maja 1715
Klemens XI
Kościół tytularny SS. Marcellino e Pietro
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 17 sierpnia 1698
Konsekrator Sebastiano Antonio Tanara
Współkonsekratorzy Francesco Pannocchieschi d’Elci
Prospero Bottini

Giovanni Francesco Barbarigo (ur. 29 kwietnia 1658 w Wenecji, zm. 26 stycznia 1730 w Padwie) – włoski duchowny katolicki, kardynał, biskup Padwy, bratanek świętego Grzegorza Barbarigo.

21 lipca 1698 został wybrany biskupem Werony. 17 sierpnia 1698 przyjął sakrę z rąk kardynała Sebastiano Antonio Tanary (współkonsekratorami byli arcybiskupi Francesco Pannochieschi i Prospero Bottino). 9 lipca 1714 przeszedł na biskupstwo Brescii. 29 maja 1715 Klemens XI wyniósł go do godności kardynalskiej. 29 listopada 1719 Klemens XI kreował go kardynałem in pectore. Nominacja została ogłoszona 30 września 1720. 20 stycznia 1723 objął biskupstwo Padwy, na którym pozostał już do śmierci. Wziął udział w konklawe wybierających Innocentego XIII i Benedykta XIII .

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]