Giovanni Patrizi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giovanni Patrizi
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1658
Rzym
Data i miejsce śmierci 31 lipca 1727
Ferrara
nuncjusz apostolski w Neapolu
Okres sprawowania 1702–1708
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 29 stycznia 1702
Prezbiterat 2 lutego 1702
Sakra biskupia 18 lutego 1702
Kreacja kardynalska 16 grudnia 1715
Klemens XI
Kościół tytularny Santi Quattro Coronati
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 18 lutego 1702
Konsekrator Fabrizio Spada

Giovanni Patrizi 24 grudnia 1658 w Rzymie, zm. 31 lipca 1727 w Ferrarze) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 24 grudnia 1658 roku w Rzymie, jako syn Patrizia Patriziego i Virginii Corsini[1]. Studiował na Uniwersytecie Sieneńskim, gdzie uzyskał doktoraty z filozofii i teologii[1]. Następnie został referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur i klerykiem Kamery Apostolskiej[1]. 29 stycznia 1702 roku przyjął święcenia diakonatu, a 2 lutego – prezbiteratu[2]. Cztery dni później został tytularnym arcybiskupem Silifke, a 18 lutego przyjął sakrę[2]. Jednocześnie został mianowany nuncjuszem w Neapolu[2]. W tym samym roku został również asystentem Tronu Papieskiego i administratorem diecezji Neapolu[1]. 16 grudnia 1715 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santi Quattro Coronati[2]. W latach 1718–1721 roku był legatem w Ferrarze[1]. Zmarł tamże 31 lipca 1727 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Giovanni Patrizi (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-04-26].
  2. a b c d Giovanni Patrizi (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-04-26].