Girolamo Diruta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Girolamo Diruta
Data i miejsce urodzenia ok. 1550–1561 (?)
Deruta
Pochodzenie włoskie
Data śmierci po 1610
Gatunki muzyka poważna
Zawód organista, kompozytor, teoretyk

Girolamo Diruta (ur. około 1550–1561? w Derucie koło Perugii[1], zm. po 1610[2]) – włoski organista, kompozytor i teoretyk muzyki, franciszkanin (OFM).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od około 1572 roku prowadził działalność jako organista[2]. 14 czerwca 1574 roku wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych w Correggio[1]. Około 1580 roku[2] przebywał w Wenecji, gdzie był organistą i uczył się muzyki u Claudio Merulo, Gioseffo Zarlino i Costanzo Porty[1][2]. W późniejszych latach był organistą w Chioggii i w Gubbio[1][2].

Jest autorem wydanego w dwóch tomach (tom I 1593, tom II 1609) traktatu Il Transilvano[2]. Jest to pierwszy podręcznik gry na organach i klawesynie poświęcony wyłącznie tym zagadnieniom[1]. Dzieło ma formę dialogu i jest bogato ilustrowane przykładami z własnych kompozycji Diruty oraz twórczości innych kompozytorów włoskich 2. połowy XVI wieku[1]. Zawiera liczne uwagi na temat m.in. palcowania, ornamentacji, dyminucji i kontrapunktowania[1][2]. Pierwsza księga traktatu dedykowana jest księciu Siedmiogrodu Zygmuntowi Batoremu, druga natomiast jego narzeczonej Leonorze Ursynie Sforzy, co świadczy o powiązaniach kompozytora z dworem węgierskim[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 414. ISBN 83-224-0223-6.
  2. a b c d e f g The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 215. ISBN 0-674-37299-9.