Giuseppe Antonio Ferretto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giuseppe Antonio Ferretto
kardynał biskup
Herb Giuseppe Antonio Ferretto Fortes in Fide
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 9 marca 1899
Rzym
Data i miejsce śmierci 17 marca 1973
Rzym
Penitencjariusz większy
Okres sprawowania 1967 – 1973
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 24 lutego 1923
Nominacja biskupia 14 grudnia 1958
Sakra biskupia 27 grudnia 1958
Kreacja kardynalska 16 stycznia 1961
Jan XXIII
Kościół tytularny Santa Croce in Gerusalemme
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 grudnia 1958
Konsekrator Jan XXIII
Współkonsekratorzy Girolamo Bartolomeo Bortignon
Gioacchino Muccin

Giuseppe Antonio Ferretto (ur. 9 marca 1899 w Rzymie, zm. 17 marca 1973 tamże) – włoski kardynał, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej.

Ukończył niższe i wyższe seminarium w Rzymie. Kształcił się następnie na wyższych uczelniach Wiecznego Miasta gdzie uzyskał doktoraty z teologii i utroque iure. Święcenia kapłańskie otrzymał 24 lutego 1923. Przez ponad trzydzieści lat był wykładowcą w Ateneum De Propaganda Fide i Pontyfikalnym Ateneum Laterańskim. W latach 1929-1939 oficjał w Wikariacie Rzymu. W latach późniejszych pracował w Sygnaturze Apostolskiej i Kongregacji Konsystorialnej gdzie był kolejno referendariuszem i asesorem. Od 1953 kanonik Bazyliki Watykańskiej.

14 grudnia 1958 mianowany tytularnym arcybiskupem Sardica. Konsekrowany w Bazylice Watykańskiej przez papieża Jana XXIII. Na tej samej ceremonii sakrę przyjęli również inni przyszli kardynałowie: Domenico Tardini, Carlo Grano, Angelo Dell’Acqua, Albino Luciani i Mario Casariego y Acevedo. W latach 1959-1961 był sekretarzem Kolegium Kardynalskiego. W styczniu 1961 sam został włączony do ich grona jako kardynał prezbiter tytułu Santa Croce in Gerusalemme. Dwa miesiące później podniesiony do rangi kardynała-biskupa. Brał udział w Soborze watykańskim II i konklawe 1963 roku. 7 kwietnia 1967 mianowany Penitencjarzem Większym. Ponadto w latach 1968-1973 był kamerlingiem. Ze swych funkcji zrezygnował na dwa tygodnie przed śmiercią. Pochowany w jednym z rzymskich kościołów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]