Glenn McDonald

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Glenn McDonald
13, 30
rzucający obrońca/niski skrzydłowy
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1952
Kewanee
Wzrost 198 cm
Masa ciała 86 kg
Kariera
Aktywność 1974–1980
Szkoła średnia Jefferson (Los Angeles)
College Long Beach State (1971–1974)
Draft 1974, numer: 17
Boston Celtics

Glenn Stuart McDonald (ur. 21 marca 1952 w Kewanee) – amerykański koszykarz, występujący na pozycjach rzucającego obrońcy lub niskiego skrzydłowego, mistrz NBA z 1976[1], po zakończeniu kariery zawodniczej trener koszykarski.

Jego syn Michael grał w koszykówkę na uczelni Stanforda z Jasonem i Jarron Collinsami, a jego córka Alexis grała w siatkówkę na University of Washington[2].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

NCAA
  • Uczestnik rozgrywek*:
    • Elite 8 turnieju NCAA (1972)
    • Sweet 16 turnieju NCAA (1972, 1973)
  • Mistrz:
    • turnieju konferencji (1972, 1973)
    • sezonu regularnego (1972–1973)
  • Wybrany fo Galerii Sław Sportu Long Beach State (1988)[3]
NBA
Inne
  • Mistrz PBA Open Conference (1978, 1980)

(* – osiągnięcia anulowane o latach przez NCAA)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Finals Champions and MVPs (ang.). nba.com. [dostęp 3 sierpnia 2018].
  2. What the Hell Happened to...Glenn McDonald? (ang.). celticslife.com. [dostęp 3 sierpnia 2018].
  3. Profil na longbeachstate.com (ang.). longbeachstate.com. [dostęp 3 sierpnia 2018].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]