Gmach dawnej Komory Wodnej w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gmach Komory Wodnej
w Warszawie
Ilustracja
Budynek Komory Wodnej, w tle bloki Osiedla Panieńska
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. ks. I.Kłopotowskiego 1/3
Styl architektoniczny Klasycyzm
Architekt Antonio Corazzi
Rozpoczęcie budowy 1824
Ukończenie budowy 1825
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Gmach Komory Wodnej w Warszawie
Gmach Komory Wodnej
w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gmach Komory Wodnej w Warszawie
Gmach Komory Wodnej
w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Gmach Komory Wodnej w Warszawie
Gmach Komory Wodnej
w Warszawie
Ziemia52°14′56,054″N 21°01′39,950″E/52,248904 21,027764

Gmach dawnej Komory Wodnej w Warszawie, także Dom Mostowy, Dom Pod Kolumnami – budynek znajdujący się w Warszawie na Pradze-Północ przy ul. ks. Ignacego Kłopotowskiego 1/3.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Klasycystyczny budynek został wybudowany w latach 1824–1825 według projektu Antonia Corazziego jako miejsce poboru opłat za przejazd przez most łyżwowy łączący ulice Bednarską i Brukową (obecnie ul. ks. I.Kłopotowskiego). Jego odpowiednikiem na lewym brzegu Wisły był budynek łazienek Teodozji Majewskiej przy ul. Bednarskiej 2/4.

W II poł. XIX wieku z powodu złego stanu technicznego przebudowany i podwyższony. Pierwotną formę przywrócono podczas renowacji w latach 1975−1978.

Budynek został uszkodzony w czasie II wojny światowej. Po 1945 został odbudowany na siedzibę Biura Turystyki Zagranicznej „Juventur”[1].

W latach 2007–2008 wykonano remont kapitalny gmachu.

Budynek jest jednym z najstarszych zabytków Pragi[2]. Obecnie mieści się w nim Urząd Stanu Cywilnego m. st. Warszawy Dzielnicy Praga-Północ

Opis[edytuj | edytuj kod]

Składający się z trzech przęseł ryzalit środkowy rozczłonkowany jest masywnymi filarami, pomiędzy którymi osadzono pary kolumn jońskich wspierających imposty na których rozpięte są arkady. Zwieńczeniem ryzalitu jest trójkątny tympanon w polu którego znajduje się płaskorzeźba dłuta Tomasza Accardiego przedstawiająca Neptuna na rydwanie zaprzężonym w konie o rybich ogonach.

Portyk kryje elewację z drzwiami na osi środkowej flankowanymi trzema osiami okien z każdej strony. Ponad gzymsem w partii wszystkich osi znajdują się płyciny z płaskorzeźbami. Elewacja z wyjątkiem półpiętra ozdobiona jest pasowym boniowaniem. Oba jednokondygnacyjne skrzydła boczne mają liczące po pięć przęseł portyki i zwieńczone są pełnymi attykami.

Na budynku zachowały się tabliczki informujące o rekordowo wysokich stanach Wisły w latach 1813, 1839 i 1844.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 349. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Michał Pilich: Warszawska Praga. Przewodnik. Warszawa: Fundacja Centrum Europy, 2005, s. 40. ISBN 83-923305-7-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]