Gmina Chrościce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chrościce
gmina wiejska
1867-1954[1]
Państwo  PRL
Województwo 1919–39: warszawskie
1945–54: warszawskie
Powiat miński
Data powstania 1 stycznia 1867
Data likwidacji 29 września 1954
Siedziba Kałuszyn
Szczegółowy podział administracyjny (1952)
Liczba gromad 24
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Chrościce (początkowo gmina Chruścice, alt. gmina Chróścice[2]; od 1973 gmina Kałuszyn) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1954 roku w woj. warszawskim. Nazwa gminy pochodzi od wsi Chrościce, lecz siedzibą władz gminy był Kałuszyn, który stanowił odrębną gminę miejską[2][3][4].

Za Królestwa Polskiego gmina Chrościce należała do powiatu mińskiego w guberni warszawskiej[5][6].

W połowie 1870 roku do gminy Chrościce włączono północną część obszaru zniesionej gminy Kałuszyn[7][8][9].

W okresie międzywojennym gmina Chrościce należała do powiatu mińskiego w woj. warszawskim. 1 kwietnia 1939 roku do gminy Chrościce przyłączono część obszaru gminy Kuflew oraz część obszaru znoszonej gminy Czarnogłów[10].

Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. Według stanu z 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 24 gromad: Abramy, Chrościce, Falbogi, Garczyn Duży, Garczyn Mały, Kazimierzów, Kluki, Kruki, Milew, Mroczki, Nart, Olszewice, Patok, Pokrzywnik, Ryczołek, Strzebula, Szembory, Szymony, Turek, Wąsy, Wity, Wólka Kałuska, Zimnowoda i Żebrówka[11]. 21 września 1953 roku część obszaru gminy Chrościce (gromadę Kruki) włączono do gminy Kuflew[12].

Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[13]. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Chrościce nie przywrócono[14], utworzono natomiast jej terytorialny odpowiednik, gminę Kałuszyn.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. warszawskiego; w czasie II wojny światowej przejściowo poza administracją polską.
  2. a b Informator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Instytut Wydawniczy Kolumna, 1948.
  3. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.
  4. Podział administracyjny Rzeczypospolitej Polskiej: Praca zespołowa pod redakcją prof. Stanisława Srokowskiego. Warszawa: Biblioteka Samorządowca Nr 77, 1948.
  5. Postanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, s. 279).
  6. Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, s. 359).
  7. Krótka statystyka gubernij Królestwa Polskiego obejmująca rozległość i ludność tychże gubernij oraz wykaz miast, osad i gmin (Przedruk uzupełniony ze Skorowidza do Dziennika Praw, wydanego w połowie 1870 r.). Warszawa 1870.
  8. Skorowidz Królestwa Polskiego, czyli Spis alfabetyczny miast, wsi, folwarków, kolonii i wszystkich nomenklatur w guberniach Królestwa Polskiego, z wykazaniem: gubernii, powiatu, gminy, parafii, sądu pokoju lub gminnego, oraz najbliższej stacyi pocztowej, wraz z oddzielnym spisem gmin podług najświeższej ich liczby i nazwy ułożony, wykazujący: odległość każdej danej gminy od miasta powiatowego i sądu swojego gminnego; czy i jakie znajdują się w gminie zakłady fabryczne lub przemysłowe, szkoły itp. oraz ludność każdej gminy, obejmujący także podział sądownictwa krajowego świeżo urządzonego. T. 2.
  9. Powiat (nowo)miński w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  10. Dz.U. z 1939 r. nr 41, poz. 274.
  11. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.
  12. Dz.U. z 1953 r. nr 42, poz. 200.
  13. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191.
  14. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312.