Gnu przylądkowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gnu przylądkowe
Connochaetes taurinus taurinus[1]
(Burchell, 1823)
Ilustracja
Gnu przylądkowe, Park Narodowy Krugera, Południowa Afryka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina bawolce
Rodzaj gnu
Gatunek gnu pręgowane
Podgatunek gnu przylądkowe
Zasięg występowania
Mapa występowania
Mapa występowania poszczególnych podgatunków gnu pręgowanego (kolorem ciemnobrązowym zaznaczono obszar występowania gnu przylądkowego)

Gnu przylądkowe (Connochaetes taurinus taurinus) – podgatunek nominatywny gnu pręgowanego.

Wygląd zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]

Sierść gnu przylądkowego jest szarobrunatna z brunatnymi pręgami po bokach. Grzywa, włosy na podgardlu i ogon są czarne. Rogi występują u osobników obu płci.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Gnu przylądkowe ma największy zasięg występowania ze wszystkich podgatunków. Obejmuje Południową Afrykę, Botswanę, Mozambik, Namibię, Suazi, Zimbabwe, Zambię i Angolę.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Odpoczywający osobnik, Park Narodowy Etoszy, Namibia

Gnu przylądkowe prowadzi stadny tryb życia. Stada składają się z samic z młodymi (ok. 10 osobników) lub z samców. W sprzyjającej porze samce wykazują silny terytorializm. W porze suchej migrują w poszukiwaniu pożywienia i tworzą wtedy ogromne skupiska. Często obserwuje się je migrujące z zebrami.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywią się głównie trawą.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Samice zachodzą w ruję w czerwcu. W tym też okresie samce toczą ze sobą zacięte walki. Samica rodzi jedno młode po upływie 8 lub 8,5 miesiąca. W kilka godzin uczy się ono chodzić. Młode gnu przylądkowe korzysta z pokarmu matki do 8 miesiąca życia, choć już po tygodniu zaczyna uzupełniać dietę trawą.

Wrogowie[edytuj | edytuj kod]

Do głównych wrogów gnu przylądkowego należą lwy, hieny i lamparty, młode padają także łupem gepardów, choć te drapieżniki zadowolą się także dorosłą sztuką. W czasie wędrówek antylopy stają się łatwym łupem dla krokodyli. Odnotowano także ataki hipopotamów na gnu. Ich największym wrogiem jest jednak człowiek, który poluje na nie dla mięsa, skór i rogów, a także dla rozrywki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Connochaetes taurinus taurinus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).